“ซูเย่?”
ได้ยินคำพูดของลวี่เผิงเฟย เจียงเหยียนหรานกับเหล่าศิษย์ระดับหัวกะทิแห่งสถาบันเต้าเทียนต่างก็อึ้งงัน
เพราะว่า ซูเย่ยืนอยู่ข้าง ๆ นี่เอง!
“พี่ลวี่ ข้าขอถามหน่อย ท่านหาตัวซูเย่มีธุระอะไรหรือ?”
มู่หยงฟู่มีสีหน้าแปลกประหลาดเล็กน้อย ราวกับเดาอะไรบางอย่างได้ จึงเอ่ยถาม
“เขาฆ่าหลานผู้พี่ของข้า ลวี่เฟิ่งเซียน ข้าจะเชือดเขาให้เป็นพันชิ้น ให้มันรู้เสียบ้างว่าคนตระกูลลวี่ไม่ใช่ของที่ใครจะมายั่วโทสะเล่นได้!”
ลวี่เผิงเฟยกัดฟันกรอด น้ำเสียงอาบไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน
“ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง!
ฮ่า ๆ ๆ…
พี่ลวี่ ท่านรู้หรือไม่ มีคำกล่าวว่า ‘สวมรองเท้าเหล็กย่ำหาจนทั่ว แต่กลับได้มาโดยไม่ต้องออกแรง’!”
มู่หยงฟู่หัวเราะลั่นขึ้นมาทันใด
“ศิษย์พี่มู่หยง ท่านหมายความว่าอย่างไร!”
เจียงเหยียนหรานฟังคำพูดของมู่หยงฟู่แล้วรู้ว่าเรื่องไม่ดีแน่ จึงอดตวาดออกมาด้วยความโกรธมิได้
“มู่หยงฟู่ เจ้าหมายความว่า…
ซูเย่อยู่ที่นี่งั้นหรือ?”
ลวี่เผิงเฟยก็ตอบสนองทันควันเช่นกัน สายตาคมกริบดั่งคมมีดกวาดมองตรวจตราศิษย์ทั้งเจ็ดแห่งสถาบันเต้าเทียนทีละคน
“ไม่ใช่ คนร้ายที่ฆ่าหลานข้า ซูเย่ เป็นมดปลวกในแดนถ้ำสวรรค์
พวกนี่ไม่มีแดนถ้ำสวรรค์”
ลวี่เผิงเฟยส่ายหน้าพลางกล่าว
“ลวี่เผิงเฟย เจ้ามาหาเรื่องลูกศิษย์สถาบันเต้าเทียนของข้าอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ คิดว่าสถาบันเต้าเทียนของข้าเป็นที่รังแกได้ง่าย ๆ รึ!
ขอตัวไม่ร่วมทางด้วย!
พวกเราไป!”
เจียงเหยียนหรานรู้ว่า หากพูดกันต่อไป ฐานะของซูเย่คงต้องเปิดเผยแน่
พละกำลังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนมิได้ด้อยไปกว่าสถาบันเทียนเต้าเลย ลวี่เผิงเฟยผู้นี้เป็นศิษย์แกนหลักของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน ได้ยินว่าบนจัดอันดับเทียนเสวียนภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนนั้น เขาสามารถติดห้าสิบอันดับแรก มีพลังแข็งแกร่ง
และยังมีผู้ติดตามอีกขบวนใหญ่
เมื่อเจียงเหยียนหรานกล่าวจบก็ส่งสายตาให้เย่อวิ๋นเฟย จากนั้นนำหน้าพาทุกคนเดินไปไกล
จีเมิ่งเหยาและเย่อวิ๋นเฟยก็เดินตามไปเช่นกัน
“เหยียนหราน เจ้าปกป้องซูเย่ถึงเพียงนั้นทำไม!
มดปลวกในขั้นแก่นปราณน้อยตัวหนึ่ง มันคู่ควรให้เจ้าดีด้วยปานนี้หรือ!”
มู่หยงฟู่บันดาลโทสะ