"นายท่าน ยังมีเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองอีกสองร่าง เจ้าคิดจะจัดการพวกเขาอย่างไร"
หูเหมียวเปิดปากถามขึ้น
"เทพเปิดฟ้าชั้นที่สองทั้งสองนั้น ข้าคิดจะกลืนกินหนึ่งร่าง ส่วนอีกร่างจะดูว่าเลี้ยงไว้เป็นร่างแยกได้หรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยไตร่ตรองชั่วครู่แล้วกล่าว
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ควักวิญญาณของเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองหนึ่งร่างออกมา
"เสียดายแท้ ศึกครั้งนั้นจบลงเร็วเกินไป มิฉะนั้นยังจับเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองได้อีกมากมาย"
เย่อวิ๋นเฟยนึกถึงสภาพสมรภูมิในคราก่อน ก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมา
บนสมรภูมิแห่งนั้นมีเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองอีกไม่น้อย ถ้าสงครามดำเนินต่อไป ตนก็มีโอกาสจับเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองบนสมรภูมิไว้ได้ทั้งหมด แต่ตนเพิ่งจับได้สองร่าง อีกฝ่ายก็ทัพถอนอย่างฉับพลันเสียแล้ว
"เจ้าคือเย่อวิ๋นเฟย!"
เทพเปิดฟ้าชั้นที่สองที่เย่อวิ๋นเฟยยื่นมาเฉพาะหน้านี้ แค่เหลือบมองก็จำได้ทันที
เพราะนายนี้คือเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองที่มาจากแดนดาบ
"ผู้ที่ลอบซุ่มโจมตีพวกเราบนสมรภูมิในคราก่อนนั้น ผู้ทรงพลังลึกลับนั่น...หาใช่เจ้ากระนั้น?"
เมื่อจำได้ว่าคือเย่อวิ๋นเฟย เทพเปิดฟ้าชั้นที่สองนายนี้ก็ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
"เย่อวิ๋นเฟย แท้จริงมิคิดฝันว่าเจ้าจะเติบโตถึงขั้นเช่นวันนี้ได้"
เทพเปิดฟ้าชั้นที่สองนายนี้ถอดหายใจยาว ยิ้มเจือขมขื่นแล้วกล่าว
เขารู้ว่าผู้ทรงพลังลึกลับที่ซุ่มซ่อนอยู่บนสมรภูมินั้น ส่วนใหญ่คือเย่อวิ๋นเฟยเฉพาะหน้านี้แน่นอน
"ว่าไปแล้วก็เป็นความประมาทของแดนดาบพวกเราเอง ที่ปล่อยให้เจ้าเติบโตถึงขั้นนี้ ในที่สุดก็กลายเป็นภัยใจกลางที่แท้จริงของแดนดาบเรา"
เทพเปิดฟ้าแห่งแดนดาบนายนี้กล่าวขึ้น
"ต่อให้พูดอะไรตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเย็น
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็แผ่วิชาดาราพลังวิญญาณ เริ่มกลืนกินวิญญาณของเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองตนนี้
วิญญาณของเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองสูงส่งกว่าของเทพเปิดฟ้าชั้นที่หนึ่งหลายเท่านัก การกลืนกินวิญญาณหนึ่งร่างจึงยากยิ่งขึ้น และเวลาที่ต้องสูญเปล่าก็เพิ่มเป็นหลายเท่า
แต่ระดับพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ ย่ำยีล้ำเลิศเหนือเทพเปิดฟ้าชั้นที่สองส่วนใหญ่มาแล้ว