"เจ้ามดปลวก ข้ามิได้บอกให้เจ้าคุกเข่า มอบสิ่งของทั้งหมดที่มี แล้วกลิ้งไปหรือ
ดีนัก เนื่องจากเจ้าไม่รู้จักพอ เมื่อนั้น เจ้าก็จงตายเสียเถิด!"
อูเทียนหัวเราะเย็นชา กล่าว
กริ๊ง!
อูเทียนลงมือทันที โน้มธนูยิงศร ศรสีทองยาวหนึ่งดอกพลุ่งหวือพุ่งตรงไปยังเย่อวิ๋นเฟย!
เย่อวิ๋นเฟยมิได้หลบเลี่ยง ยกมือขึ้นคว้าศรสีทองนั้นตรงๆ
ปัง!
ฝ่ามือของเย่อวิ๋นเฟยกำด้ามศรไว้แน่น ฝ่ามือทั้งข้างเปล่งประกายสีเขียวพลุ่งพล่าน ราวกับหล่อหลอมจากหยกเขียวชั้นเลิศ
นี่คือพลังของกายเทพมู่ชิง!
"เจ้าหนุ่มนี่มีพิรุธ!"
ฉินหลินกล่าว
ปานอี้ก็จ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยสายตาตกตะลึงเช่นกัน
ฝีมือธนูของอูเทียนมีชื่อเสียงไม่น้อย พลังโจมตีแข็งแกร่งมาก
แต่บัดนี้ กลับมีเจ้าหนุ่มขั้นแดนกำเนิดใช้มือเปล่าขวางศรที่อูเทียนยิงออกมาได้!
"ข้าจะดูว่าเจ้าจะรับศรได้อีกกี่ดอก!"
อูเทียนตวาดด้วยความโกรธเคือง
กริ๊งๆ...
เขายิงศรสีทองออกมาอีกเจ็ดดอก พุ่งตรงไปยังจุดตายบนร่างเย่อวิ๋นเฟยทั้งสิ้น
เย่อวิ๋นเฟยตวัดมือ พ่นอาวุธมิติสีดำสนิทออกมาเจ็ดสาย ปะทะกับศรสีทองเจ็ดดอกนั้น
ศรสีทองเจ็ดดอกปะทะกับอาวุธมิติเจ็ดสาย ถูกกลืนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีเสียงแม้แต่น้อย
วู้!
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาโอนย้ายมิติ ปรากฏกายตรงหน้าอูเทียนในพริบตา
ตุบ!
เย่อวิ๋นเฟยชกหมัดออกไป พลังกายอันเกรี้ยวกราดหลั่งไหลสู่กำปั้น
ฮื้ยๆ...
เมื่อกำปั้นของเย่อวิ๋นเฟยพุ่งออกไป ทั่วสรรพางค์ก็มีเสียงประหลาดก้องกังวาน ราวกับภูตผีปีศาจนับหมื่นกำลังส่งเสียงคำรามพร้อมกัน
นี่คือเสียงปีศาจในหมัดเทพสังหารปีศาจแท้!
"เจ้าหนุ่ม ข้าจะกลัวเจ้าหรือ!"
อูเทียนโกรธจัด ผลักฝ่ามือออกไปข้างหน้า ฝ่ามือสีทองขนาดมหึมาปรากฏขึ้น สุกสว่างจ้า ระเบิดพลังอักขระนับหมื่น
ตูม!
กำปั้นของเย่อวิ๋นเฟยปะทะกับฝ่ามือสีทองของอูเทียน
เสียงดังสนั่น ร่างของอูเทียนถูกแรงสั่นสะเทือนกระเด็นถอยหลัง เลือดพุ่งออกจากปากไม่ขาดสาย
พลังกายมังกรสิบสามตน ประกอบกับวิชาหมัดเทพสังหารปีศาจแท้ พลังทำลายล้างน่ากลัวยิ่งนัก
อูเทียนผู้นี้แม้จะมาจากตระกูลใหญ่ เป็นอัจฉริยะหนุ่มชื่อก้อง แต่ก็ยังถูกหมัดเดียวสั่นสะเทือนจนบาดเจ็บ
เป็นไปได้อย่างไร?!