ในเวลานี้ เหล่าผู้นำระดับสูงของกองทัพตงหวงต่างก็พากันรุกเข้าไปห้อมล้อมเย่อวิ๋นเฟย ใบหน้าของแต่ละคนล้วนเคร่งขรึม
ทุกคนต่างเข้าใจดี ในเมื่อกำลังพลของวังเทียนเสินเข้าร่วมศึกแล้ว กองทัพตงหวงก็สูญเสียความได้เปรียบไปสิ้น การต่อสู้ที่จะตามมาสำหรับกองทัพตงหวงนั้น จะโหดร้ายยิ่งนัก!
"ข้าจะจัดการท่านเจ้านั่นเอง ยอดฝีมือที่เหลือต้องพึ่งพวกเจ้าแล้ว"
บรรพชนเผ่าปีศาจเอ่ยบอกทุกคนผ่านเสียงสื่อจิต
เจ้าแห่งวังเทียนเสินก็เป็นยอดฝีมือขั้นพิศวงดาวเช่นกัน!
"ทุกท่าน หากใครคิดจะถอนตัวจากกองทัพตงหวง ตอนนี้ก็เลือกถอนได้เลย
ไม่จำเป็นต้องอยู่สู้เคียงข้างข้า"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วเอ่ย
"ท่านซู ต่อให้พวกเราอยากถอนตัวตอนนี้ ท่านคิดว่าจงถูเสินโจวพวกมหาอำนาจนี้จะยอมปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ หรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราองครักษ์ดิชาได้รับพระคุณจากท่านซูอย่างใหญ่หลวง ไม่ว่าอย่างไรก็จะยืนหยัดสู้เคียงข้างท่านซู"
ผู้อาวุโสจู๊เอ่ย
"ที่ผู้อาวุโสจู๊ว่าถูกต้อง ต่อให้ตอนนี้พวกเราอยากไป พวกจงถูเสินโจวพวกนี้ก็ไม่ยอมปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ หรอก
สู้เอาชีวิตเป็นเดิมพันสักตั้งดีกว่า"
บรรพชนห้าฝ่ายของเผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์แลกสายตากัน พูดคุยกันผ่านเสียงสื่อจิต แล้วหนึ่งในบรรพชนก็เอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟย
"อมิตาภพุทธ ในเมื่อเราผู้บวชได้วางชีวิตและความตายไว้นอกเหนือจิตใจแล้วแต่เนิ่นนาน"
อาจารย์ลีโม่กล่าวเสียงดังพร้อมประกาศพุทธานุภาพ
ในสถานการณ์เช่นนี้ องครักษ์ดิชา เผ่าพันธุ์ดึกดำบรรพ์ วัดเทียนหลงโบราณ และเผ่าปีศาจแห่งตงหวง ล้วนเลือกที่จะยืนหยัดอยู่เคียงข้างเย่อวิ๋นเฟยต่อไป!
เพราะทั้งสี่มหาอำนาจนี้ ล้วนเป็นพลังอันยิ่งใหญ่ที่เคยปราบยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์ของทวี่หงเหมิง ต่างมีธรรมเนียมและความภาคภูมิของตนเอง
การหักหลังกลับไปกลับมาเวลาวิกฤติเช่นนี้ สี่มหาอำนาจนี้ทำไม่ลง
"ทุกท่าน เรื่องในวันนี้ ข้าจดจำไว้แล้ว
วันหน้า ข้าจะตอบแทนให้อย่างงาม"
เย่อวิ๋นเฟยมองสำรวจผู้คนของสี่มหาอำนาจ พยักหน้า แล้วเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง