"ช่วงนี้ต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ
ถ้าไม่ได้เจ้าช่วย เราฝ่ายมืดต้องแลกมาด้วยราคาที่หนักกว่านี้แน่ในการเผชิญห้าอำนาจใหญ่
บุญคุณนี้ทั้งฝ่ายมืดจะจารึกไว้"
หลี่ตันตันกล่าว
"ต่อจากนี้ถ้าเจ้าต้องการความช่วยเหลือเมื่อใด ฝ่ายมืดของเราจะช่วยสุดกำลัง ไม่มีวันปฏิเสธ!"
ลวี่ตานตานเสริมอีก
"คุณหนูหลี่ ข้าพูดเล่นเฉย ๆ นะ ทุกคนล้วนเป็นคนฝ่ายเดียวกัน อย่าถือสอง"
เห็นลวี่ตานตานจริงจังถึงเพียงนี้ หูเมี่ยวจึงรีบพูด
"การรบช่วงนี้แม้ตึงเครียดและอันตราย แต่ข้าก็ได้รับมิใช่น้อย
ข้าต้องรีบกลับไปปิดประตูบำเพ็ญเสียแล้ว หล่อเลี้ยงผลลัพธ์และแง่ธรรมที่ได้มาช่วงนี้ให้เต็มที่"
ลวี่ตานตานพยักหน้า รู้สึกถึงพลังเงามืดภายในกายที่คุ้นมือยิ่งขึ้น และจังหวะเต้นจากหัวใจแห่งเงามืดที่ราวกับซิงค์กับจังหวะหัวใจของนาง จึงเอ่ยขึ้น
"อ้อ เจ้าแม้ยังอยู่ขั้นเทพสวรรค์ แต่พลังก็ไม่เลวร้ายไปกว่าเทพหลักแล้ว
เรื่องการแบ่งขั้นภูมิย่อยของขั้นเทพหลักนั้น ภายนอกมักกล่าวกันว่าขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง และสมบูรณ์ ที่จริงแล้วกล่าวไม่ถูก"
ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ ลวี่ตานตานจึงบอกเย่อวิ๋นเฟยอีก
"คุณหนูลวี่ เจ้าหมายจะบอกว่า มหาเทพที่แท้แบ่งเป็นเก้าชั้น ชั้นหนึ่งถึงสี่ ตรงกับที่เขามักกล่าวคือขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นสูง และสมบูรณ์ ส่วนตั้งแต่ชั้นห้าถึงเก้า ห้าชั้นนี้เรียกว่าจอมมหาเทพ และชั้นเก้าคือจอมมหาเทพสมบูรณ์ ข้าพูดถูกหรือไม่?"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้ม
"ดูท่าเจ้ารู้แล้วสินะ"
หลี่ตันตันพยักหน้า
"ก่อนหน้านี้มีผู้อาวุโสท่านหนึ่งบอกข้ามาแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"ตอนนี้ข้าก็เพิ่งถึงเทพหลักชั้นสาม ขั้นภูมิยังต่ำเกินไป
คราวนี้กลับไปปิดประตูบำเพ็ญ ต้องลองพุ่งชนชั้นสี่เสียนี่!
มิฉะนั้น ในโลกที่ยิ่งวุ่นวายยิ่งขึ้นทุกวันแบบนี้ ย่อมหาที่ยืนได้ยากเหลือเกิน"
ลวี่ตานตานถอนหายใจเบา ๆ
"งั้นขอให้คุณหนูหลี่ปิดประตูบำเพ็ญราบรื่น สำเร็จได้ในคราวเดียว
ส่วนข้าไม่ตามเจ้ากลับศูนย์ใหญ่ฝ่ายมืดแล้ว"
มองดวงตาของลวี่ตานตานที่เปี่ยมด้วยความไม่ยอมแพ้และแววแน่วแน่ เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้าในใจ
"เจ้าจะไปแล้วหรือ?"