"ข้าไม่เชื่อ!
เย่อวิ๋นเฟยไม่มีวันตาย!
ข้าจะไปตามหาเขา!"
ซูชิงลั่วยืนขึ้น พุ่งออกจากห้องลับ พลางพึมพำอยู่ในลำคอ
"ชิงลั่ว เจ้าเป็นอะไรไป?
เจ้าจะไปไหน?"
สตรีวัยกลางคนคนหนึ่ง เฝ้าอยู่ด้านนอก เห็นซูชิงลั่วตาแดงก่ำ วิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง ก็ตกใจมาก รีบเข้าไปถาม
"หลีกไป!
ข้าจะไปสถาบันพิทักษ์วิถีตามหาเย่อวิ๋นเฟย!"
ซูชิงลั่วร่างวาบ หลบเลี่ยงสตรีวัยกลางคนนั้น มุ่งหน้าไปทางไกล
"ชิงลั่ว เจ้าจะไปไม่ได้!
คำสั่งของผู้อาวุโสใหญ่ ให้เจ้ารอจนกว่าจะทะลวงถึงขั้นพลังปราณของเหลวก่อน จึงจะออกจากฐานลับฝึกตนของตระกูลได้"
สตรีวัยกลางคนนั้นฟังคำของซูชิงลั่วแล้ว สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก ไล่ตามมา
ชั่วขณะต่อมา
"ชิงลั่ว เจ้าจะออกไปจากที่นี่ไม่ได้
เย่อวิ๋นเฟยตายแล้ว ต่อจากนี้ไป เจ้าไม่จำเป็นต้องจดจำเขาอีก"
หญิงชราผู้หนึ่งถือไม้เท้าหัวมังกร ปรากฏตัวขึ้นขวางหน้าซูชิงลั่ว เอ่ยปากพูด
"ไม่!
ข้าไม่เชื่อว่าเย่อวิ๋นเฟยตาย!
ข้าจะไปสถาบันพิทักษ์วิถีดูเขา!
ท่านย่า ขอท่านเถิด ปล่อยให้ข้าไป!"
ซูชิงลั่วนางหลั่งน้ำตาไม่ขาดสาย ร้องตะโกนออกมา
ภายในศีรษะของหญิงชรานั้น ปลดปล่อยพลังวิญญาณอ่อนโยนสายหนึ่ง ออกมาปกคลุมซูชิงลั่วไว้
ชั่วขณะต่อมา สติของซูชิงลั่ว ก็ค่อยๆ เลือนรางเข้าสู่ห้วงนิทรา
"ไข่มุกในฝ่ามือของตระกูลซู ไม่ใช่ใครก็คู่ควร"
หญิงชรากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"พาคุณหนูกลับไป"
หญิงชราสั่งสตรีวัยกลางคน
ขณะนี้
สถาบันพิทักษ์วิถี
ยอดเขาแห่งหนึ่ง
ภายในห้องลับแห่งหนึ่ง
ตูม!
พลังกดดันดุดันระเบิดพลุ่งพล่านในห้องลับนี้
ทั้งห้องลับ สั่นสะเทือนราวกับถูกร่อนแป้ง โยกเยกไปมา
พลังน่าสะพรึงกลัวนี้ แผ่กระจายออกนอกห้องลับ ดุจคลื่นทะเลซัดสาด กระทั่งภายในรัศมีสิบลี้ ล้วนสั่นสะเทือนรุนแรง ประหนึ่งเกิดแผ่นดินไหวร้ายแรง
"ข้าทะลวงถึงขั้นแดนสวรรค์แล้ว!"
ผู้อาวุโสธรรมดาผู้หนึ่งยืนในห้องลับ ตื่นเต้นยิ่งนัก
ในเวลาไล่เลี่ยกัน
ตูมตูม...
ทั้งสถาบันพิทักษ์วิถี เสียงพลังปะทุคำรามดังขึ้นไม่หยุด
"สถาบันเรามีผู้แข็งแกร่งขั้นแดนสวรรค์เพิ่มขึ้นห้าคน!"