ขณะนั้น เหลือวิญญาณดวงอื่น ๆ รอบ ๆ สำนักหลักของสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ที่เห็นคุณปู่กระบี่จากไป ก็ไม่พำนักต่อ ต่างพลิกตัวจากไปทั้งสิ้น
เหลือวิญญาณบางดวงที่เคยรู้จักกับม่อเฉินจื่อแต่ก่อน ก็เพียงทักทายม่อเฉินจื่อเล็กน้อย แล้วรีบผละจากไป ไม่กล้ามีการติดต่อมากเกินไป
เพราะตอนนี้ทุกคนต่างรู้ดีว่าสำนักกระบี่ฟ้าเทพกับสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์เกิดความขัดแย้งกันแล้ว การไปติดต่อกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมากเกินไปย่อมไม่ฉลาด หากประมาทเผลอเพียงนิดก็อาจถูกดึงเข้าไปพัวพันในความขัดแย้งของสองสำนักกระบี่ใหญ่ได้
"คุณปู่กระบี่ จงรอให้ดีเถิด วันที่กระบี่เฒ่าของเจ้าถูกทำลายจนสิ้นซากนั้น ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว
เมื่อถึงวันนั้น เจ้าจะได้รู้เองว่า การไปยั่วยุสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ของข้าพวกเรานั้น จะจบลงเช่นไร!"
เมื่อเหลือวิญญาณทั้งหมดจากไปจนหมดสิ้น ม่อเฉินจื่อก็หันสายตาไปทางสำนักกระบี่ฟ้าเทพ ยิ้มเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้า แล้วเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเบาหวิวจนแทบไม่ได้ยิน
จากนั้นร่างของม่อเฉินจื่อก็ค่อย ๆ จางหายไปท่ามกลางซากปรักหักพังของสำนักหลักสำนักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์
ขณะนั้น คุณปู่กระบี่พาเย่อวิ๋นเฟยกลับมาถึงสำนักหลักของกระบี่เฒ่าแล้ว
คุณปู่กระบี่มาถึงจุดหนึ่งภายในซากปรักหักพังของสำนักหลัก ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คลื่นพลังค่ายกลก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ปริภูมิเริ่มสั่นไหวคลื่นไหวเบา ๆ
เย่อวิ๋นเฟยมองเห็นในชั่วเดียวว่าปริภูมิเบื้องหน้าถูกค่ายกลปกคลุมซ้อนกันหลายชั้น คุณปู่กระบี่กำลังจะเข้าไปภายในค่ายกลนั้น เย่อวิ๋นเฟยรีบตามไปทันที
หลังฝ่าผ่านค่ายกลใหญ่ไปหกหรือเจ็ดชั้นต่อเนื่องกัน เย่อวิ๋นเฟยก็รู้สึกตาสว่างวาบ เบื้องหน้าปรากฏเป็นฉากกว้างใหญ่เปิดโล่ง
พระราชวังเรียงรายต่อเนื่องเป็นแนวยาว และลานใหญ่ขนาดมหึมาหลายแห่ง บนลานเหล่านั้นประดิษฐานรูปปั้นรูปกระบี่สูงตระหง่านแตะขอบฟ้า ทุกลานเต็มไปด้วยพลังงานวิถีกระบี่และกฎแห่งวิชากระบี่ที่บริสุทธิ์และเข้มข้น แว่วเห็นเงาร่างของผู้บำเพ็ญกระบี่นับไม่ถ้วนกำลังฝึกฝนวิชากระบี่อยู่บนลานเหล่านั้น
"ที่แท้ภายในสำนักหลักของสำนักกระบี่ฟ้าเทพ ยังซ่อนโลกย่อมอีกแห่งเอาไว้เช่นนี้"