ขณะที่เหล่าผู้พบเห็นทั้งปวงยังคงตื่นตะลึง ประมุขนิรัยผู้เพิ่งมาถึงเมื่อครู่ก็ร่างพราวปรากฏ พุ่งเข้าสู่ในแหต่งทองอันกว้างใหญ่นั้นโดยตรง แล้วรวมเป็นหนึ่งเดียวกับประมุขนิรัยคนก่อน
"หนอนไหมมังกรเขาทอง! ทำไมเจ้าไม่ขวางมัน?
ปล่อยให้ร่างแยกสองร่างของไอ้ตานี่รวมเป็นหนึ่งได้ง่าย ๆ อย่างงี้!"
หูเมี่ยวบ่นว่าด้วยน้ำเสียงตำหนิ
"ข้อห้ามมิติที่ข้าวางไว้เหล่านี้ หน้าที่หลักคือปิดผนึกมิติ และยังมีลักษณะพิเศษอยู่ข้อหนึ่ง ห้ามออก แต่อนุญาตให้เข้า
เมื่อครู่ข้าพยายามจะเปลี่ยนฤทธิ์ของข้อห้ามมิติพวกนี้ แต่ก็ช้าไปแล้ว"
หนอนไหมมังกรเขาทองยิ้มขื่นกล่าว
แล้วก็เป็นจังหวะนั้นเอง เสียงระเบิดดังกึกก้อง ภายหลังประมุขนิรัยทั้งสองรวมเป็นหนึ่ง ระลอกพลังมหาศาลก็ปะทุขึ้นทันที ซัดสาดออกไปรอบด้านดุจคลื่นมหาสมุทรคลั่ง
แหต่งทองที่หนอนไหมมังกรเขาทองวางกับดักไว้ถูกสะเทือนจนแตกเป็นผุยผง
"ท่านชายเย่ ระวังตัวด้วย พลังของไอ้ตานี่แข็งแกร่งขึ้นอย่างน้อยก็เท่าตัว"
ผู้อาวุโสคลุมเงินรู้สึกถึงระลอกพลังสยองนั้น จึงรีบใช้เสียงสื่อจิตเตือนเย่อวิ๋นเฟยทันที
"เจ้าหนู ทำลายฐานรากที่ข้าบุกเบิกสั่งสมมาตลอดหลายปีในมิติโลกันตร์ที่หก หนทางเดียวที่เจ้าจะไถ่บาปได้คือความตาย"
ประมุขนิรัยเงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ มองไปยังเย่อวิ๋นเฟย กล่าวด้วยน้ำเสียงกัดฟัน
"ไม่คิดเลยว่าไอ้ตานี่แท้จริงแล้วส่งร่างแยกเพียงร่างเดียวออกมาต่อสู้กับพวกเรามาตลอด"
เย่อวิ๋นเฟยมองประมุขนิรัยเบื้องหน้าที่พลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างน้อยเท่าตัว ในใจแอบตื่นตระหนก
"อยากจะฆ่าข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องมีฝีมือถึงขั้นนั้นหรอก"
เย่อวิ๋นเฟยค่อย ๆ ยกดาบยาวสีเลือดในมือขึ้น กล่าวอย่างเย็นชา
เสียงคำพูดเพิ่งจบ เย่อวิ๋นเฟยก็กระทืบเท้า
กึกก้องกึกก้อง...
ค่ายกลหนึ่งแล้วค่ายกลต่อค่ายกล ค่ายกลปฐพีหนึ่งแล้วค่ายกลปฐพีต่อค่ายกลปฐพี ผุดขึ้นไม่ขาดสายโดยมีร่างเย่อวิ๋นเฟยเป็นศูนย์กลาง
ผนึกเหล่านี้เย่อวิ๋นเฟยวางเอาไว้แต่ก่อนแล้ว เพียงแต่การต่อสู้ก่อนหน้าฝ่ายตนได้เปรียบเหนือกว่า เขาจึงใช้ไปเพียงบางส่วนเท่านั้น