จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาลับในเคล็ดวิชาหลอมโลหิตเทพอสูร สกัดแก่นสายเลือดของหมาป่าอัคคีอสูรหลายร้อยตัวนี้ออกมาเก็บรักษาไว้ทั้งหมด
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็แผ่พลังวิญญาณสัมผัสออกไปไกล
"ราชสีห์อสูรตัวหนึ่ง! ระดับราชันอสูรขั้นแปด"
ในบัดดล เย่อวิ๋นเฟยก็พบว่า ไม่ไกลออกไป ท่ามกลางหมู่ไม้ ราชสีห์อสูรตัวหนึ่งกำลังเคลื่อนไหวอยู่
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาตัวเบา ชั่วพริบตาก็มาถึงเบื้องหน้าราชสีห์อสูรตัวนั้น หมัดเดียวทุบหัวมันแหลก จากนั้นก็สกัดแก่นสายเลือด
ด้วยพลังของเย่อวิ๋นเฟยในขณะนี้ ต่อให้เป็นขั้นสร้างปราณปฐพีช่วงปลาย ก็สามารถสังหารได้อย่างรวดเร็ว
ดังนั้น อสูรวิเศษระดับราชันอสูร เบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟยย่อมมีแต่ถูกสังหารอย่างทารุณเท่านั้น!
อีกทั้ง พลังวิญญาณสัมผัสของเย่อวิ๋นเฟยยังทรงพลังอย่างยิ่ง สามารถระบุตำแหน่งที่มีอสูรวิเศษได้อย่างรวดเร็ว
บวกกับวิชาตัวเบาอันน่าตกตะลึงของเย่อวิ๋นเฟย ยิ่งทำให้การล่าสังหารอสูรวิเศษของเขารวดเร็วมาก
และในโลกเล็กแห่งเหมืองผลึกนี้ มีอสูรวิเศษมากมายที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ซึ่งอำนวยความสะดวกแก่การล่าสังหารของเย่อวิ๋นเฟยอย่างยิ่ง
หนึ่งวันต่อมา
เย่อวิ๋นเฟยล่าสังหารอสูรวิเศษไปหลายพันตัวแล้ว สกัดแก่นสายเลือดออกมาทั้งหมด เก็บรักษาไว้!
อสูรวิเศษหลายพันตัวนี้ ล้วนมีพลังระดับราชันอสูร
"ใกล้จะพอแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยนับดูแล้วพึมพำ
"ได้เวลาแล้ว ที่จะฝึกปรือเคล็ดวิชาหลอมโลหิตเทพอสูรขั้นหก"