"หอเทียนเต้า?"
เย่อวิ๋นเฟยตะลึงไปครู่หนึ่ง ไม่คิดว่าข้อมูลที่พ่อมดผู้นี้พูดจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับหอเทียนเต้า
อันที่จริง ตอนนี้หอเทียนเต้าอยู่บนตัวของเย่อวิ๋นเฟย
เพียงแต่ เย่อวิ๋นเฟยซ่อนหอเทียนเต้าไว้ในทะเลวิญญาณ ใช้เศษเสี้ยววิญญาณของจักรพรรดิสวรรค์ปกปิดกลิ่นอายของหอเทียนเต้า
ดังนั้น ถึงแม้จะมีหลายอำนาจจับตามองหอเทียนเต้า แต่ก็ไม่มีใครค้นพบที่อยู่ของหอเทียนเต้าได้
"ใช่แล้ว!
ข้าพูดจริงทุกคำ!
และตำแหน่งที่หอเทียนเต้าปรากฏ อยู่ในหมู่ดาวเสวียนหวงและหมู่ดาวใกล้เคียงอีกหลายแห่ง ตอนนี้ ทะเลดาวเทียนหลัวมีหลายอำนาจส่งผู้เชี่ยวชาญออกมา เพื่อสืบหาที่อยู่ของหอเทียนเต้า
ยิ่งไปกว่านั้น เท่าที่ข้ารู้ บางสำนักใหญ่ในหมู่ดาวตอนกลางก็ได้รับข่าวนี้ ต่างส่งคนมาหาหอเทียนเต้า"
พ่อมดผู้นั้นดูเหมือนกลัวว่าเย่อวิ๋นเฟยจะไม่เชื่อ พูดเร็วและรีบร้อน
"ข่าวนี้ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์กับข้าเท่าไรนัก"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มบาง ๆ
กระบี่วิญญาณเคลื่อนไปข้างหน้า จรดอยู่ที่ลำคอของพ่อมด พลังกระบี่เย็นเยียบปกคลุมพ่อมดไว้
"หนุ่มน้อย หอเทียนเต้าคือสมบัติล้ำค่าของจักรวาลนี้ เจ้าไม่คิดจะได้มันมาครอบครองหรือ!
ข้าช่วยเจ้าได้!"
พ่อมดตกใจกลัว รีบตะโกนออกมา
"ไม่จำเป็น
เจ้าตายได้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยพูดเสียงเย็นชา
พุ่บ...
กระบี่วิญญาณพุ่งไปข้างหน้า ตัดศีรษะพ่อมดผู้นั้นขาด ตายคาที่
"ที่แท้ก็มีหลายอำนาจรู้แล้วว่าหอเทียนเต้าปรากฏ
ผู้เชี่ยวชาญมากมายมายังหมู่ดาวเสวียนหวง จะนำภัยพิบัติครั้งใหญ่มาให้
ต้องหาทางล่อพวกเขาให้ออกไปให้ได้"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
หกวันต่อมา
"นายท่าน ข้างหน้าคืออาณาจักรกู่เยว่แล้ว"
หูเมี่ยวพูดขึ้นทันใด
เย่อวิ๋นเฟยออกมาจากหอเงามายา ยืนอยู่ในยานเหาะ มองไปข้างหน้า
เบื้องหน้าเป็นหมู่ดาวที่ครึกครื้นและเจริญรุ่งเรือง
หมู่ดาวที่เห็นนี้ชื่อหมู่ดาวกู่เยว่
ดาวหลักของหมู่ดาวกู่เยว่ชื่อดาวกู่เยว่
เป็นที่ตั้งศูนย์กลางของอาณาจักรกู่เยว่!
"จะทำยังไงดี?"
แขนยักษ์ปรากฏข้างกายเย่อวิ๋นเฟย ถามขึ้น
"เป้าหมายของเราคือทรัพย์สิน
และถึงแม้พลังของเจ้าจะแข็งแกร่ง แต่ไม่เหมาะที่จะลงมือบ่อยเกินไป หากเจ้าเผยกลิ่นอายมากเกินไป ก็ง่ายที่ศัตรูของเจ้าจะสังเกตเห็นได้"