กุญแจสามดอกดังโครกครากพุ่งชนเข้ากับประตูใหญ่ของวังพร้อมกัน แล้วบานประตูทั้งสองของวังก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็เห็นกุญแจทั้งสามดอกสอดเข้าไปในรูกุญแจสามรู หมุนเองโดยอัตโนมัติ แล้วบานประตูทั้งสองก็เปิดออก
เย่อวิ๋นเฟยร่างแวบหาย พุ่งทะยานเข้าไปในประตูที่เพิ่งเปิดอ้างเพียงรอยแหวง
“ประตูวังวิญญาณเปิดแล้ว เรารีบเข้าไปเดี๋ยวนี้!”
ในตอนนี้ผู้เข้มแข็งเหล่านั้นยังคงร่วมมือกันต่อสู้กับอุ้งมือพลังงานสีขาวนั้นอยู่ แม้อุ้งมือพลังงานสีขาวจะเกรียงไกรมาก ระงับผู้เข้มแข็งเหล่านั้นเอาไว้ได้ แต่ก็ระงับได้เพียงชั่ววูบเท่านั้น
เมื่อเห็นประตูวังวิญญาณถูกเปิดออก ผู้เข้มแข็งทั้งหลายก็ระเบิดพลังงานน่าสะพรึงออกมาพร้อมกัน รวมพลังกันโจมตี แค่พริบตาก็บีบอุ้งมือพลังงานสีขาวให้ถอยกลับไป จากนั้นทุกคนก็พุ่งขึ้นสู่อากาศ ทะยานตรงเข้าประตูวังด้วยความเร็วสูงสุด
“ที่นี่คือภายในของวังวิญญาณแล้วสินะ?”
ในตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยเดินทางเข้ามาถึงภายในวังวิญญาณแล้ว เมื่อเงยหน้ามองไปรอบ ๆ ก็เห็นโลกที่งดงามวิจิตรตระการตา
ไม่ว่าจะเป็นผืนดิน ขุนเขา สายน้ำ มหาสมุทร หรืออาคารเมือง แม้แต่พืชพิเศษที่เติบโตอยู่บนพื้น และสัตว์เล็ก ๆ ที่วิ่งเล่นอยู่บนพื้นดิน ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นจากผลึกวิญญาณทั้งสิ้น
แค่กวาดสายตามองครั้งเดียว ทุกสรรพสิ่งก็แผ่รัศมีกลิ่นอายพลังงานวิญญาณที่เก่าแก่และบริสุทธิ์
ทุกสิ่งที่มองเห็นได้ ที่สัมผัสรู้สึกได้ ล้วนดูเหมือนประกอบขึ้นจากผลึกวิญญาณชั้นสูงอันแสนบริสุทธิ์
กระทั่งร่างกายของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น ก็ดูเหมือนถูกประกอบขึ้นจากผลึกวิญญาณทีละชิ้นทีละก้อนจนกลายเป็นร่าง
“กลิ่นอายพลังงานชั้นสูงเพียงนี้!”
ไหมหนอนไหมมังกรเขาทองเปล่งเสียงทึ่งก้องออกมา
เมื่อมองไปรอบ ๆ ทุกแห่งหนล้วนเป็นวงแหวนแสงวิญญาณเรืองรองเจิดจรัส โลกนี้ดูกว้างใหญ่ยิ่งใหญ่ และเต็มไปด้วยแสงสว่างที่สว่างไสวจนตาลาย
บนผืนดินมีเมืองขนาดมโหฬารตั้งเรียงรายอยู่ จากในเมืองเหล่านั้นดังเสียงอื้ออึงครึกครื้นแห่งความรุ่งเรือง