เย่อวิ๋นเฟยและพวกที่เหลือรู้สึกได้ทันทีว่าพลังเย็นเยียบที่แทงรวกกระดูกเมื่อครู่ได้จางหายไปแล้ว ทั่วทั้งร่างสบายไม่รู้ลืม
“ยอดเลย! ตัวแก่คนนั้นตั้งใจจะลงมือกับพวกเรา ไม่คิดเลยว่าตั๊กแตนจับจักจั่น นกกระจอกกลับรออยู่เบื้องหลัง บัดนี้เขาก็คงรู้แล้วว่าใครกันแน่ที่น่ากลัว”
หนอนไหมมังกรเขาทองรู้สึกสะใจอย่างยิ่ง จึงเปิดปากพูดขึ้น
“ข้าคิดว่าพวกเราควรรีบออกจากที่นี่เสียดีกว่า นายท่าน”
หูเมี่ยวกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“ก็ได้ บัดนี้พวกเราออกจากที่นี่ทันที”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้ารับ
ทันใดนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็ร่ายวิชาเคลื่อนร่าง พุ่งออกจากโลกใบนี้ในพริบตา
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยพุ่งออกจากโลกใบนี้ ผู้อาวุโสฮูของฝ่ายผู้พิทักษ์ดูแลและจอมมหาเทพสูงสุดทั้งหกก็ไล่ตามมาอยู่เบื้องหลังเขา ตั้งใจจะออกจากโลกใบนี้ให้เร็วที่สุดเช่นกัน
แต่แล้วผู้อาวุโสฮูและจอมมหาเทพสูงสุดทั้งหกก็ตระหนักได้อย่างกะทันหันว่า พลังกลั่นแกร่งสุดขีดได้แผ่ปกคลุมลงมาทันที กดทับร่างของพวกเขา ทั้งตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทั่วทั้งร่างกาย รวมถึงร่างวิญญาณด้วย ล้วนแข็งค้างไปทั้งหมด ขยับตัวแม้เพียงเศษเสี้ยวก็ไม่อาจได้
แล้วมือใหญ่เบื้องวิญญาณหนึ่งก็ทรุดลงมาจากฟ้า ออแล้วหยิบผู้อาวุโสฮูและจอมมหาเทพสูงสุดทั้งหกเข้าไปกำไว้ในฝ่ามือ
“ผู้ใดท้าทายระเบียบแห่งวัฏสงสารเวียนว่าย ย่อมไม่ได้รับการอภัยเด็ดขาด”
เสียงเย็นเยียบดังขึ้นกลางโลกใบนี้ ก่อเป็นเสียงสะท้อนก้องกัมปนาท
จากนั้นสองร่างที่ยืนอยู่ ณ ทางเข้าออกของเส้นทางแห่งวัฏสงสารเวียนว่ายก็หายสาบสูญไปพร้อมกัน ผู้อาวุโสฮูและจอมมหาเทพสูงสุดทั้งหกก็หายไปตามกัน โลกใบนี้เงียบงันสนธยาลงทันที
ส่วนเย่อวิ๋นเฟยนั้นได้ออกจากโลกใบนี้ไปแล้ว ยืนอยู่ ณ ทางเข้าออกด้านนอก สำรวจโลกที่เป็นความตายเฉียบพลัน ย้อนนึกถึงเรื่องราวที่เพิ่งผ่านมา จิตใจแทบไม่อาจสงบ
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ข้ากลับติดต่อผู้อาวุโสแกนกลางแห่งสำนักใหญ่ไม่ได้ และติดต่อผู้อาวุโสฮูกับพวกเขาก็ไม่ได้อีก พวกเขาเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”