"ท่านพ่อ!"
เย่อวิ๋นเฟยเห็นในพริบตาเดียว เบื้องหน้าเมืองเทพวายุ บนแท่นประหารนั้น มีคนนับพันถูกมัดติดกับเสาเหล็ก
แถวหน้าแถวแรก ตรงกลางที่สุด คนนั้นก็คือเย่เทียนเผิง!
บัดนี้เย่เทียนเผิงทั่วร่างชุ่มโชกไปด้วยโลหิต ศีรษะห้อยตกต่ำลง
เย่อวิ๋นเฟยรับรู้ลมหายใจของบิดา พบว่าเพียงแค่บาดเจ็บ ยังไม่ถึงแก่ชีวิตในเร็ววัน จิตใจจึงผ่อนคลายลงบ้าง
ทว่า เมื่อมองบิดาที่อาบไปด้วยเลือด กระแสสังหารในใจของเย่อวิ๋นเฟยก็พลุ่งพล่านขึ้นอย่างไม่อาจระงับ
"เย่อวิ๋นเฟย รอบแท่นประหารนี้ มีค่ายกลจำนวนมากวางเอาไว้จริงๆ!"
ในเวลานี้ จู่ๆ เย่อวิ๋นเฟยก็ได้รับเสียงถ่ายทอดจากหวงซาง
ก่อนปรากฏกาย เย่อวิ๋นเฟยได้สั่งให้หวงซางแทรกซึมจากใต้ดินเข้าไปใกล้แท่นนั่นเสียแต่เนิ่นๆ
หวงซางเป็นผู้บำเพ็ญผี สามารถเคลื่อนผ่านใต้พื้นดินได้อย่างอิสระ
พร้อมกันนั้น เย่อวิ๋นเฟยยังให้หูเมี่ยวเข้าไปในไข่มุกมายาของนาง จากนั้นหวงซางก็นำไข่มุกมายาติดตัวไปด้วย เช่นนี้ ในยามจำเป็น หูเมี่ยวก็จะออกมาช่วยได้
"ค่ายกลเหล่านี้ ล้วนต่ำชั้นยิ่งนัก
ข้าจะถ่ายทอดวิธีทำลายค่ายกลให้เจ้าเดี๋ยวนี้
เจ้ากับหูเมี่ยว เมื่อเข้าไปถึงแท่นนั่นแล้ว จงรีบช่วยคน"
เย่อวิ๋นเฟยตอบกลับ
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย ตรวจรับรู้มานานแล้วว่า รอบแท่นนั้นมีค่ายกลจำนวนมากจัดวางอยู่
ค่ายกลเหล่านั้นสำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ต่ำชั้นเกินไป
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงใช้เสียงถ่ายทอดบอกรายละเอียดวิธีทำลายค่ายกลแก่หวงซางในทันที
"อาจารย์ใหญ่ใหญ่เย่!"
เซี่ยฉางคงและเหล่าคนของสถาบันพิทักษ์วิถี พอเห็นเย่อวิ๋นเฟยมาปรากฏกาย ก็พากันดีใจยิ่งนัก