ครืน ๆ ๆ……
คำพูดของสายลับเพิ่งจบลง คนทั้งมวลยังจมอยู่ในความตกตะลึง ณ เบื้องไกล มิติว่างย่างก็ดังสนั่นด้วยเสียงปะทะของพลังงานม้วนไหล
แล้วบริเวณมิติว่างอันกว้างใหญ่นั้นก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับถูกเขย่าด้วยตะแกรง จากนั้นที่สุดปลายของมิติว่างนั้น กองทัพมหาศาลสีคล้ำก็ปรากฏขึ้นราวกระแสน้ำขึ้น ซัดสวาบเข้ามาราวกับกระแสจักรวาล
เมื่อกองทัพสีคล้ำนั้นปรากฏตัว บริเวณมิติว่างนั้นก็มืดมิดลงในทันที
จำนวนของกองทัพนั้นน่าตื่นตะลึง ใช้ญาณเทพก็แทบสำรวจไม่ถึงเส้นสุดปลายทาง เพราะสำแดงพลาธิการที่ปล่อยออกมานั้นสยองเกินไป รบกวนการรับรู้ของพลังวิญญาณอย่างหนัก
เมื่อมองไกล ๆ กระแสสังหารอันปกคลุมฟ้าบดบังดวงอาทิตย์ฟุ้งกระจายไปทั่วมิติว่าง สรรพสิ่งล้วนสั่นสะทกสะท้าน รัศมีเยือกเย็นของเกราะชุดและกระแสสังหารจากอาวุธกับของวิเศษ ทำให้มิติว่างไร้ขอบเขตนั้นมืดสลัวราวสิ้นแสงวัน
ธงใหญ่ธงแล้วธงเล่าพลิ้วไหวต้านลมปราณจักรวาล ธงใหญ่ด้านหน้าสุดโดดเด่นเป็นพิเศษ เพราะสูงใหญ่ยิ่งกว่าใคร ผืนธงกว้างกว่าใคร ราวกับมหาสมุทรทั้งมหาสมุทรกำลังสั่นไหว
บนผืนธงสลักอักษรใหญ่ห้างตัวว่า "ฝ่ายผู้พิทักษ์!"
อักษรทั้งห้าตัวเด่นชัดเจนนัก ล้วนแผ่พลาธิการอันน่าสะพรึง ราวกับสัตว์นักล้างห้าตัวที่จ้องจะเลือกผู้เป็นเจ้ากิน
ครืน ๆ ๆ……
ธงใหญ่นั้นเมื่อสั่นสะท้านก็ส่งเสียงก้องดังราวฟ้าร้อง ราวเทพยักษ์ตีกลองด้วยแรงทั้งหมด ราวเทพเจ้าแห่งฟ้าทรงพิโรธ สั่นสะเทื่อขวัญใจ ทำให้ผู้พบเห็นหนาวสะท้าน
"สมกันเป็นมหาอำนาจที่เกรียงไกรที่สุดในห้วงว่างเปล่าที่หกของพวกเราจริง ๆ"
คนทั้งมวลมองกองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์ที่ปรากฏในมิติว่างเบื้องไกล ต่างเปลี่ยนสีหน้า แอบอดสลดใจในใจ
"บัดซบ!
กองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์กลับเลือกมาในยามนี้ ไม่ใช่มาโดยเจตนาหรือนี่?"
เมื่อเห็นกองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์ม้วนไหลเข้ามาในมิติว่างเบื้องไกล บรรดาผู้บริหารสูงของสำนักหลิงเซียวต่างหน้าตึงตัง มีคนหนึ่งพูดขึ้นโดยไม่ไหวอดใจ
"เตรียมพร้อมรบโดยพลัน!"
เจ้าสำนักแห่งสำนักหลิงเซียวเอ่ยขึ้นช้า ๆ ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด