"ข้าคิดว่าแม้แต่ไอ้เจ้านี่ที่คิดค้นวิชานี้ขึ้นมา ยังไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าเมื่อฝึกสำเร็จถึงขั้นที่สองแล้ว ร่างกายจะถูกยกให้สูงขึ้นถึงระดับใด"
ผู้อาวุโสฮุ่นสัมผัสพลังเลือดปรปักษ์อันน่าสะพรึงกลัวภายในร่างของเย่อวิ๋นเฟย แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
"ดูท่าว่าหยดสายเลือดบรรพชัตวาของมังกรเทพหยดนั้นได้ยกฐานะให้เจ้ามหาศาลเหลือเกิน"
ตัวหนอนไหมมังกรเขาทองก็พลอยทึ่งเอ่ยขึ้น
"เจ้าเมื่อก่อนในศาลเจ้าเล็ก ๆ นั้นเก็บหยดสายเลือดต้นกำเนิดของมังกรเทพไว้ ไม่ใช่ยังมีแผ่นหยกบันทึกอีกแผ่นหรือ?
ป้ายหยกคัมภีร์แผ่นนั้นวางอยู่คู่กับสายเลือดมังกรหยดนี้ ย่อมล้ำค่านัก ยังไม่รีบดูซะว่าข้างในมีอะไรอยู่"
ตัวหนอนไหมมังกรเขาทองกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
"จริง ๆ เดี๋ยวนี้ข้าจะดูทันที"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า แล้วหยิบป้ายหยกคัมภีร์ออกมาหนึ่งแผ่น
เมื่อครั้งนั้นป้ายหยกคัมภีร์แผ่นนี้ถูกสายเลือดมังกรกดทับอยู่ เมื่อเย่อวิ๋นเฟยเก็บสายเลือดบรรพชัตวาของมังกรเทพได้แล้ว จึงได้ค้นพบป้ายหยกคัมภีร์แผ่นนี้
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยทันทีแผ่เข้าไปสัมผัส แล้วใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟยก็แสดงสีหน้าตื่นตะลึง
เพราะเย่อวิ๋นเฟยพบว่าสิ่งที่จารึกอยู่ในป้ายหยกแผ่นนี้กลับเป็นมรดกวิชาของเทพมาร
"อะไรนะ?
เจ้าหมายความว่าในป้ายหยกแผ่นนี้จารึกมรดกวิชาของเทพมารไว้ เรื่องจะบังเอิญเช่นนี้ได้อย่างไร?"
เมื่อรู้ความจริง ตัวหนอนไหมมังกรเขาทองตกใจร้องขึ้น
"เป็นจริงแท้ และตามที่จารึกในป้ายหยกแผ่นนี้ หยดสายเลือดบรรพชัตวาของมังกรเทพหยดนี้แท้จริงแล้วคือของที่เทพมารได้รับมาโดยบังเอิญ
ครั้งนั้นเทพมารได้รับสายเลือดบรรพชัตวาของมังกรเทพมาทั้งหมด 10 หยด ใช้ไปแล้ว 9 หยด ส่วนใหญ่ใช้ฝึกวิชาร่างกายชนิดหนึ่ง หยดสุดท้ายที่เหลือนี้ไม่จำเป็นต้องใช้อีกแล้ว
และเทพบุรุษเทียนมู่กับเทพมารแท้จริงแล้วเคยเป็นมิตรสหายกัน
เทพมารยุคโบราณด้วยเหตุบางประการต้องเดินทางไกล ออกจากมหาสมุทรห้วงจินต์ว่าง
ก่อนจากไปท่านได้มอบมรดกวิชาและสายเลือดมังกรหยดนี้ไว้กับเทพบุรุษเทียนมู่ ให้ช่วยจับตาดูว่าในมหาสมุทรห้วงจินต์ว่างมีต้นแบบผู้ฝึกร่างกายที่เปี่ยมพรสวรรค์หรือไม่