"ข้าจะลองดูสักครั้ง"
ช่วงเวลานั้นเอง มีสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งซึ่งศีรษะงอกแตรยาวสองข้าง เหยียบกางเขนขึ้นไปบนอากาศทีละก้าว มุ่งหน้าสู่แม่น้ำสีขาวเบื้องหน้า
ด้านหลังสิ่งมีชีวิตตนนั้น มีฝูงชนรูปพรรณสันฐานคล้ายคลึงกันยืนเรียงรายอยู่มากมาย ทุกตนล้วนมีแตรยาวสองข้างบนศีรษะเช่นกัน
เย่อวิ๋นเฟยทราบดีว่านี่คงเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งที่หายากและทรงพลัง
สิ่งมีชีวิตตนนั้นรุดเข้าสู่แม่น้ำเบื้องหน้าในไม่ช้า ทันทีที่แม่น้ำสีขาวเริ่มบ้าคลั่ง ก่อตัวคลื่นยักษ์สูงถึงร้อยจั้งพลั้งขึ้นเป็นระลอก ๆ ซัดสาดเข้าใส่สิ่งมีชีวิตตนนั้น
พร้อมกันนั้นยังมีอักขระสีขาวจำนวนมหาศาลลอยขึ้นจากผิวน้ำ อักขระเหล่านั้นแผ่ซ่านรอบตัวสิ่งมีชีวิตตนนั้น แฝงร่างภาพแปลกประหลาดวิจิตรตระการตาขึ้นทีละภาพสองภาพ
"นายท่าน แม่น้ำสีขาวสายนี้แฝงมหาวิถีมายาอันล้ำลึกนัก เมื่อใดที่ใครก็ตามก้าวเข้าไปในนั้น ย่อมประสบม่านมายาอันน่าสยอง
ไอ้ตัวนั้นตอนนี้ตกอยู่ในม่านมายาแล้ว แต่สมญาว่าฝีมือมันแกร่งกล้า ม่านมายาเหล่านั้นหลอกล่อมันไม่ได้"
หูเมี่ยวรีบส่งเสียงสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย
ขณะนั้นเอง ภาพมายาอันวิปลาศปรากฏขึ้นรอบกายสิ่งมีชีวิตตนนั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ
โฮก! เสียงดังสนั่น พลังวิญญาณอันสยองขวางถึงที่สุดระเบิดออกจากภายในศีรษะของสิ่งมีชีวิตตนนั้น ก่อตัวเป็นวงแหวนแสงวิญญาณอันเจิดจรัส ปกป้องศีรษะของมันเอาไว้
จากนั้นยังมีมนุษย์จิ๋วผู้แผ่ประกายเทวะพุ่งทะยานออกมาจากศีรษะของมัน นั่งสมาธิอยู่เหนือกระหม่อมศีรษะ แผ่รัศมีทองอันระยับ
มนุษย์จิ๋วตนนี้มีรูปพรรณสันฐานเหมือนกับสิ่งมีชีวิตตนนั้นทุกประการ แม้จะถูกม่านมายานับชั้นล้อมรอบ แต่สิ่งมีชีวิตตนนั้นยังคงก้าวย่างอย่างมั่นคง ไม่ช้าก็เดินทางมาถึงกลางแม่น้ำ
เหล่าผู้ชมเห็นฝีมือที่สิ่งมีชีวิตตนนั้นแผ่ขยายออกมา ต่างพร้อมใจสรรเสริญ
ช่วงเวลาที่สิ่งมีชีวิตตนนั้นก้าวมาถึงกลางแม่น้ำ