เมื่อได้ฟังวาจาของนักบุญโอรส เย่อวิ๋นเฟยก็เร่งพลังดาบมารปีศาจทันที ปลดปล่อยพลังกลืนกินอันเกรียงไกร เริ่มกลืนกินพลังงานศพของผู้เฒ่าศพทั้งสามตนนั้น
วู่วว...
พลังงานศพในร่างของผู้เฒ่าศพทั้งสามถูกดูดออกมาไม่ขาดสาย กลายเป็นสายธารสีดำนับไม่ถ้วนพุ่งมารวมกันที่ดาบมารปีศาจอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็ถูกดาบมารปีศาจกลืนกินจนหมดสิ้น
คำราม...
ผู้เฒ่าศพทั้งสามดูจะรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี เสียงคำรามทุ้มต่ำดังออกมาจากลำคอ สั่นสะเทือนฟ้าดินแถบนี้ให้โคลงเคลง
พลังอัดแน่นอันบ้าคลั่งแผ่ออกมาจากร่างของพวกมัน ประหนึ่งปีศาจร้ายสามตนที่ก้าวออกมาจากขุมนรกชั้นเก้า ทำเอาผู้คนพากันหวาดหวั่น
“ผู้เฒ่าศพทั้งสามนี้มีพลังแข็งแกร่งมาก โชคดีที่ดาบมารปีศาจสามารถปราบปรามพวกมันได้”
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสถึงพลังงานศพที่ผู้เฒ่าศพทั้งสามปลดปล่อยออกมา อดคิดในใจอย่างโล่งอกไม่ได้
เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจดี ด้วยพลังของตนในตอนนี้ไม่อาจปราบผู้เฒ่าศพทั้งสามนี้ลงได้ ต้องพึ่งพาดาบมารปีศาจโดยสิ้นเชิง พูดให้ถูกกว่านั้นก็คือพึ่งพาร่องรอยพลังราชานรกในดาบมารปีศาจ!
วู่วว...
ดาบมารปีศาจกลืนกินพลังงานศพของผู้เฒ่าศพทั้งสามไม่ขาดสาย พลังของมันพลุ่งพล่านสูงขึ้นเรื่อย ๆ
ในทางกลับกัน พลังของผู้เฒ่าศพทั้งสามเริ่มลดต่ำลงอย่างช้า ๆ นี่เป็นผลของการลดทอนซึ่งกันและกัน
“นายท่าน บัดนี้สามารถลองใช้วิชาควบคุมศพของเผ่าเราเพื่อควบคุมพวกมันได้แล้ว
นายท่าน พวกเราทั้งแปดจะออกมาช่วยท่านด้วย”
นักบุญโอรสกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“ดี”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้าเห็นด้วย
วู่วว...
ลิงบินยมโลกทั้งแปดปรากฏกายข้างกายเย่อวิ๋นเฟยพร้อมกัน แต่ละตนมีพลังชั่วร้ายทะลุฟ้า ดวงตาสีแดงก่ำ