"คนพวกนี้ก็เป็นชาวว่านมู่จู่ตี้ของพวกเจ้าเช่นกัน ล้วนเคยถูกเผ่าวิญญาณผู้นั้นควบคุมมาก่อน"
เย่อวิ๋นเฟยลำเลียงคนอีกหนึ่งกลุ่มออกมาจากหอเงามายา ทีละคนดูราวกับหุ่นเชิด สีหน้าเลื่อนลอย ยืนอยู่เบื้องหน้าผู้อาวุโสทั้งสอง
เมื่อครู่เย่อวิ๋นเฟยได้ล้างเส้นวิญญาณหุ่นเชิดในร่างวิญญาณของคนเหล่านี้ออกไปแล้ว แต่เพราะถูกเส้นวิญญาณหุ่นเชิดควบคุมมาระยะหนึ่ง ร่างวิญญาณยังไม่ฟื้นคืนเต็มที่
"คนเหล่านี้เป็นชาวว่านมู่จู่ตี้ของพวกเราจริง ๆ เผ่าวิญญาณช่างน่าเกลียดนัก กล้าควบคุมชาวว่านมู่จู่ตี้ของพวกเราไปมากมายขนาดนี้"
ผู้อาวุโสทั้งสองมองคนตรงหน้าด้วยความตกใจและโกรธแค้น
"ท่านผู้อาวุโสทั้งสอง ยาเม็ดเหล่านี้จงให้พวกเขารับประทาน อีกไม่นานพวกเขาก็จะหายเป็นปกติ
การควบคุมที่เผ่าวิญญาณนั้นวางไว้บนร่างวิญญาณของพวกเขา ข้าได้ล้างออกจนหมดสิ้นแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยหยิบเม็ดเทพจำนวนหนึ่งส่งไปเบื้องหน้าผู้อาวุโสทั้งสอง แล้วเอ่ยขึ้น
"ท่านหนุ่มเย่ ขอบพระคุณยิ่งนัก ท่านได้ช่วยว่านมู่จู่ตี้ของพวกเราไว้อีกครั้งใหญ่หลวง!"
ผู้อาวุโสเหยียนรับเม็ดเทพเหล่านั้นไว้แล้วกล่าวด้วยความกตัญญู
"เผ่าวิญญาณนั้นเคยควบคุมผู้อาวุโสหลู่ไว้ และผู้อาวุโสหลู่ก็อาศัยอยู่ที่จุดสาขาย่อยนี้มาตลอด ว่ากันตามนั้น ในจุดสาขาย่อยแห่งนี้ของว่านมู่จู่ตี้พวกเรา คงยังมีสมาชิกที่ถูกเผ่าวิญญาณนั้นควบคุมอยู่"
ผู้อาวุโสอู๋คิดถึงข้อนี้ขึ้นมาได้ทันที จึงเอ่ยออกมา
"ไม่หรอก ท่านผู้อาวุโสทั้งสองวางใจเถิด ในจุดสาขาย่อยนี้ไม่มีสมาชิกที่ถูกเผ่าวิญญาณนั้นควบคุมเหลืออยู่แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายหน้า
เย่อวิ๋นเฟยกลืนกินเผ่าวิญญาณนั้นเข้าไป ทุกอย่างที่เผ่าวิญญาณนั้นเคยกระทำในจุดสาขาย่อยนี้ เขารู้ชัดเจนทุกประการ
"ท่านหนุ่มเย่ ท่านฆ่าเผ่าวิญญาณนั้นตายไปแล้วหรือ?"
ผู้อาวุโสเหยียนถามขึ้น