“ผู้อาวุโสหวง พวกเรากำลังจะไปถึงแล้ว ทุกคนช่วยกันปกปิดกลิ่นอาย ก่อนที่จะชิงวังวิญญาณมาได้ ที่ดีที่สุดอย่าให้เหล่าเผ่าวิญญาณจับได้”
เยอยวนเฟย์สื่อสารด้วยเสียงสื่อจิตบอกทุกคน
ขณะนี้ จอมเวทและผู้แข็งแกร่งของเผ่าวิญญาณได้ลงจอดที่หน้าประตูใหญ่ของวังสีดำหลังนั้นเสียทั้งหมด ประตูวังปิดสนิท ตกแต่งด้วยหมุดทองแดงขนาดเท่าปากชามนับสิบนับร้อย
“ทุกคนร่วมแรงกันเปิดวังวิญญาณหลังนี้ ถ้าอยากยึดวังวิญญาณหลังนี้เป็นของตน หรือได้สมบัติข้างใน ก้าวแรกคือต้องเปิดประตูวังออก”
พ่อมดที่มาจากเผ่าที่สองลงจอดหน้าประตูวัง ลองดันประตูซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายครั้งก็ไม่สำเร็จ ทำให้เขาตระหนักว่าต้องรวมพลังของผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณที่เหลือจึงจะมีหวังเปิดประตูวังได้ จึงตะโกนขึ้นมาเสียงดัง
จากนั้น พ่อมดทุกคนและผู้แข็งแกร่งแห่งเผ่าวิญญาณทั้งหมดก็เริ่มใช้วิธีการของตนอย่างบ้าคลั่ง หวังบังคับดันประตูวังหลังนี้ออก
ก่อนที่พ่อมดเหล่านั้นจะตามหาวังวิญญาณ ต่างได้ศึกษาบันทึกเกี่ยวกับวังวิญญาณโบราณของแต่ละเผ่าในเผ่าวิญญาณซ้ำแล้วซ้ำอีกหลายต่อหลายครั้ง จึงรู้แนวทางการเปิดประตูวังคร่าว ๆ
ดังที่คาด ไม่นานนัก ประตูวังสีดำหลังนั้นก็ถูกพ่อมดและผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณร่วมแรงกันเปิดออกจนได้
ทันที พ่อมดและผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณต่างแย่งกันพุ่งเข้าไปภายในวังวิญญาณ
เยอยวนเฟย์ให้หวงซางตามอยู่ข้างหลัง แล้วเดินเข้าไปตามทันทีเช่นกัน
พ่อมดและผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณเหล่านั้นขณะนี้มีความคิดเดียวเท่านั้น นั่นคือควบคุมวังวิญญาณหลังนี้ และกลายเป็นท่านเจ้าของมัน
แก่นแท้ของวังวิญญาณก็คือของวิเศษชิ้นหนึ่ง การจะควบคุมมันให้เป็นท่านเจ้า ย่อมหมายถึงต้องหลอมผนึกของวิเศษชิ้นนี้เข้ากับตน
การจะหลอมผนึกของวิเศษ ก่อนอื่นต้องหาตำแหน่งแกนกลางของมันให้พบ
“ผู้อาวุโสหวง ช่วยปกปิดกลิ่นอายให้ข้าต่อไป ตอนนี้ข้ากำลังจะหลอมวังวิญญาณหลังนี้”
เย่อวิ๋นเฟยคุ้นเคยกับวังวิญญาณเป็นอย่างดี เพราะก่อนหน้านี้เขาหลอมวังวิญญาณมาแล้วสองหลัง คิดรวม ๆ แล้วความคุ้นเคยของเย่อวิ๋นเฟยต่อวังวิญญาณย่อมมากกว่าจอมเวทและผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณส่วนใหญ่