เย่อวิ๋นเฟยซึ่งได้สยบยมทูตไว้หกตน ต่างคุมขบวนวิญญาณทีละขบวน ไต่ขึ้นไปบนภูเขาน้ำแข็งสีดำลึกในยมโลกอีกครั้งตามลำดับ แล้วมาถึงหน้าช่องทางมิติที่เย็นยะเยือกนั้น
กลิ่นอายแห่งความตายที่ข้นครึ้มก่อตัวเป็นพายุหมุนมหึมาพัดพุ่งออกมาจากช่องทางมิติ ทำให้ผู้พบเห็นเกรงกลัวใจ
เย่อวิ๋นเฟยในเวลานี้กำลังอยู่ภายในหอเงามายา ซึ่งถูกยมทูตหนึ่งในนั้นพกพาติดตัวมาด้วย ยมทูตที่คุมขบวนวิญญาณรออยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงก้าวเข้าไปในช่องทางมิตินั้น
เป็นช่องทางสีดำสนิท คดเคี้ยวทอดยาวไปข้างหน้า เหล่าวิญญาณเดินอยู่ในช่องทางมืดมิดนี้ ทุกย่างก้าวล้วนส่งเสียงฝีเท้าที่ชัดถ้อยชัดคำ
แท้จริงแล้ววิญญาณเหล่านี้ไร้ร่างกาย ล่องลอยไม่จับต้องได้ เมื่อเดินทางย่อมไม่มีเสียงฝีเท้า แต่พอเข้ามาในช่องทางมืดสนิทนี้กลับเกิดเสียงฝีเท้าอันแปลกประหลาดขึ้น
ต๊ก ต๊ก ต๊ก...
เสียงฝีเท้าต่อเนื่องก้องกัมปนาทอยู่ในช่องทางสีดำนี้ ยิ่งส่งไปไกลเสียงยิ่งดังก้อง
"ที่นี่เต็มไปด้วยพลังความตายและกฎแห่งความตายที่ข้นครึ้ม"
ผู้อาวุโสฮุ่นแอบใช้เสียงสื่อจิตบอกกับเย่อวิ๋นเฟย
"ใช่ นับแต่เข้ามาในยมโลก พลังงานในอวกาศก็มีพลังความตายเป็นหลัก และกฎก็เป็นกฎแห่งความตายเป็นหลัก
วิชาที่พวกเหล่านี้แห่งยมโลกบำเพ็ญเป็นหลัก ก็คือวิชาที่อาศัยพลังความตายและกฎแห่งความตาย"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ยมทูตตนแล้วตนเล่าคุมขบวนวิญญาณขบวนแล้วขบวนเล่า สะบัดสะบอยเดินไปในช่องทางมืดมิดนั้นอย่างเป็นระเบียบ
ทั้งยมทูตและวิญญาณต่างเงียบงันไม่มีเสียงใด ได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าต๊ก ๆ เท่านั้น ให้ความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างยิ่ง
ไม่รู้เดินมานานเท่าใด ด้านหน้าเกิดแสงสว่างขึ้นมาเมื่อครู่ แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็พบว่าตนมาถึงโถงใหญ่แห่งหนึ่งที่แสงสลัว
ตรงกลางโถงมีสระน้ำสีขาวแห่งหนึ่ง เนื่องจากโถงนี้กว้างใหญ่มาก สระน้ำสีขาวนั้นครอบพื้นที่โถงราวสองในสาม สระน้ำสีขาวนี้จึงกว้างใหญ่มากเช่นกัน
ในสระน้ำสีขาวมีน้ำสีขาวพวยพุ่งปั่นป่วนอยู่ รอบ ๆ สระน้ำสีขาวมียมทูตจำนวนมากยืนถือส้อมสีดำสนิท ต่างคนต่างหน้าตาน่าขยะแขยง เอ่ยคำหยาบช้า ขับไล่เหล่าวิญญาณให้กระโดดลงไปในสระน้ำสีขาวนั้นไม่หยุดหย่อน