เย่อวิ๋นเฟยตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ฝ่ามือเดียวสังหารแม่ทัพใหญ่ผู้พิทักษ์ประเทศ จากนั้นสกัดแก่นสายเลือด
"จัดการกองทัพนี้ให้สิ้นซาก อย่าเพิ่งฆ่าพวกที่อยู่ระดับจักรพรรดิ จับเป็น"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
ตูมๆ!
หงป๋อและอู๋หัวพุ่งเข้าไปในกองทัพใหญ่ของอาณาจักรกู่เยว่ สังหารอย่างบ้าคลั่ง เสียงร้องโหยหวนดังไปทั่ว
ทั้งสองมีพลังระดับขั้นหายนะสวรรค์ รับมือกับพวกกองทัพอาณาจักรกู่เยว่เหล่านี้ สบายมาก
หืม?
ทันใดนั้น สีหน้าเย่อวิ๋นเฟยขยับเล็กน้อย จ้องไปยังจุดหนึ่งในหมู่ดาวที่อยู่ไกลออกไป
เย่อวิ๋นเฟยพบว่า ที่นั่นมีคลื่นพลังงานมิติแผ่ออกมา เงาร่างลวงตาที่เลือนรางหนึ่งได้หลบเข้าไปในมิติ กำลังหนีไปยังที่ไกล
"คิดจะใช้พลังงานมิติหนีต่อหน้าข้า เป็นไปได้หรือ"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเย็น
ซู่!
เย่อวิ๋นเฟยกระตุ้นเสื้อคลุมเทียนอิ่ง ก้าวเดียวข้ามระยะห่างอันกว้างใหญ่ของหมู่ดาว เพียงไม่กี่ก้าวก็ไล่ตามหลังเงาร่างลวงตานั้นทัน
ครืนๆๆ...
เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด ปล่อยพลังงานมิติอันทรงพลังออกมา พุ่งชนร่างนั้นอย่างรุนแรง
ปัง!
ชายชราร่างเล็กคนหนึ่งตกลงมาจากมิติ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"เป็นไปได้อย่างไร!
เจ้าหนู เจ้ากลับมองทะลุวิชาตัวเบาของข้าได้!"
ชายชราคนนี้คำรามเสียงต่ำ
"เจ้าคิดว่าใส่กฎมิติหยาบๆ ที่ไม่เป็นชิ้นเป็นอันลงในวิชาตัวเบา จะหลอกข้าได้หรือ"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มบางๆ
หยาบๆ ที่ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน?
ชายชราตัวเล็กได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย โกรธจนใบหน้าสั่นสะเทือน
พลังต่อสู้ของเขาแม้ไม่แข็งแกร่งนัก แต่ก็เคยภาคภูมิใจในวิชาตัวเบาอันแปลกประหลาดนี้ เมื่อใช้มันออกมา ต่อให้เทียบกับวิชาตัวเบาของเหล่านักสังหารสุสานสวรรค์อำพราง ก็ไม่แพ้แน่นอน