เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงกระบี่ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหล่านี้ด้วยพลังวิญญาณของเขา ใจก็อดสะดุ้งตกใจไม่ได้
เพราะก่อนที่กระบี่เหล่านี้จะปรากฏขึ้น เย่อวิ๋นเฟยกลับไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย!
“สุสานเสวียนโยว!”
มองดูกระบี่ที่พุ่งเข้ามาเหมือนงูพิษ เย่อวิ๋นเฟยมีความรู้สึกคุ้นเคยอย่างหนึ่ง
ในพริบตาก็แน่ใจได้ว่า นักสังหารแห่งสุสานเสวียนโยวมาแล้ว!
อันที่จริง เย่อวิ๋นเฟยรู้มานานแล้วว่าในทวีปหงเหมิงมีนักสังหารของสุสานเสวียนโยวอยู่ และสำนักงานใหญ่ที่แท้จริงของสุสานเสวียนโยวก็อยู่ในทวีปหงเหมิงนี่เอง!
“ที่แท้ก็เป็นนักสังหารหกคนที่มีพลังขั้นเอกภพ!
ไม่แปลกเลยที่ก่อนหน้านี้ข้าถึงสัมผัสถึงการมีอยู่ของพวกมันไม่ได้”
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
ยิ่งนักสังหารของสุสานเสวียนโยวมีพลังแข็งแกร่งมากเท่าใด ความสามารถในการซ่อนตัวก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น!
นักสังหารที่แม้แต่เย่อวิ๋นเฟยก็ไม่อาจมองทะลุได้ล่วงหน้า ต้องเป็นระดับขั้นเอกภพอย่างแน่นอน!
ในช่วงเวลาชั่วประเดี๋ยวประด๋าวนี้ เย่อวิ๋นเฟยก็คำนวณตัวตนและพลังของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจนหมดจดแล้ว
ฉึก ฉึก…
กระบี่หกเล่มเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ แฝงไว้ด้วยกฎแห่งมิติและเวลาอันแยบยล พุ่งเข้าใกล้กายของเย่อวิ๋นเฟยในพริบตา ทำให้เย่อวิ๋นเฟยไม่มีเวลาแม้แต่จะขัดขืนหรือโต้กลับ
เย่อวิ๋นเฟยยังพบอีกว่า มิตินี้ถูกแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวหกสายรัดกุมไว้แน่นหนาราวกับแผ่นเหล็ก!
พลังที่ผู้เชี่ยวชาญขั้นเอกภพหกคนปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน สามารถรัดกุมมิตินึงไว้ได้อย่างง่ายดายจริงๆ!
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ นักสังหารทั้งหกคนนี้ยังประกอบเป็นฆาตกรรมบงการอันแยบยล!
ในขณะที่กระบี่หกเล่มปรากฏขึ้น ฆาตกรรมก็ผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย กลายเป็นเส้นด้ายสีดำขมุกขมัว แผ่ขยายไปทั่วมิติแห่งนี้ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ