ก้าวเข้าสู่พระราชวังเพียงชั่วครู่ ราวกับได้ก้าวเข้าสู่โลกอีกใบหนึ่ง สายตามองไปเพียงใดก็เห็นแต่ความแดงฉาน ธาตุเพลิงสุดขั้วถาโถมมาจากสารทิศราวกับคลื่นยักษ์
งูแดงเล็ก ๆ จำนวนมาก พันเกาะเข้ามาราวกับสิ่งมีชีวิต งูแดงเล็กเหล่านี้เกิดจากการหลอมรวมของพลังงานธาตุไฟและกฎอันเข้มข้นถึงขีดสุด!
เพียงชั่วพริบตา เย่อวิ๋นเฟยก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วร่างกาย ราวกับคนทั้งคนกำลังจะถูกเผาไหม้เป็นจุณ
อืม...
น้องศิษย์ลู่ที่ตามหลังเย่อวิ๋นเฟยมาส่งเสียงครางเบา ๆ ราวกับเจ็บปวดอย่างยิ่ง
"ไม่ดี!"
เย่อวิ๋นเฟยสีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือด พลันหันหลังกลับ โอบกอดน้องศิษย์ลู่ไว้แน่น พร้อมกับปล่อยพลังงานสายหนึ่งออกมาห่อหุ้มนางเอาไว้
เห็นเพียงน้องศิษย์ลู่ทั้งตัวอ่อนปวกเปียก กอดแล้วได้สัมผัสยืดหยุ่นเต็มมือ อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของหญิงสาวชวนหลงใหล
ยามนี้ เสื้อผ้าของนางชุ่มเหงื่อไปทั้งตัว ร่างอันงดงามปรากฏเด่นชัด
"ร้อนนัก... ร้อนนัก..."
น้องศิษย์ลู่ตกอยู่ในสภาพตัวร้อนราวกับเป็นไข้สูง ละเมอพึมพำ งูเพลิงแดง ๆ จำนวนมากโอบรัดร่างกายของนางไว้ พลังเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวราวกับจะเผานางให้ลุกเป็นไฟ
เย่อวิ๋นเฟยมองออกว่า น้องศิษย์ลู่มาถึงจุดอ่อนกำลังสุดท้ายแล้ว หากเขาไม่ลงมือช่วยนาง ในเวลาต่อไปนางคงถูกเผาผลาญเป็นจุณ
ด้วยพลังของนาง ไม่มีทางทนทานต่อพลังเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวในพระราชวังแห่งนี้ได้!
"พลังเพลิงที่นี่น่ากลัวเกินไป!"
แม้แต่แขนยักษ์ก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ
เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด
ตูม...
นอกพระราชวัง หงส์แดงที่กำลังต่อสู้กับอสูรเพลิงร่างคนอย่างดุเดือดก็กางปีกพุ่งเข้ามา ปลดปล่อยพลังงานอันพลุ่งพล่าน ปกป้องเย่อวิ๋นเฟย น้องศิษย์ลู่ และแขนยักษ์เอาไว้
หงส์แดงเมื่อเข้าสู่พระราชวังได้ก็ส่งเสียงร้องอย่างปีติยินดี เริ่มตะกละหลอมรวมงูเพลิงแดง ๆ เหล่านั้น
งูเพลิงแดงเหล่านี้สำหรับหงส์แดงแล้วคือของวิเศษหายากที่หามาได้ยากยิ่ง!
หลังจากหงส์แดงเข้ามา เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกตัวเบาสบายไปทั้งตัว
อาการของน้องศิษย์ลู่เริ่มดีขึ้น อุณหภูมิร่างกายค่อย ๆ ลดลง
จากนั้น นางก็ค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา พบว่าใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟยอยู่ไม่ไกลจากนาง