“ก็ดี”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า แล้วร่างพลันวูบไปปรากฏอยู่ริมทะเลสาบ จากนั้นแปลงออกมาเป็นอุ้งมือขนาดใหญ่ คว้าเข้าหาฝูงปลาตัวเล็กสีขาวภายในทะเลสาบ
พร้อมเสียงกระซิบกระซาบ เงามือใหญ่ของเย่อวิ๋นเฟยลงดำมิดในผืนน้ำ
แต่สิ่งที่ทำให้เย่อวิ๋นเฟยต้องตะลึงคือ การคว้าครั้งนี้ของเขาช้าเร็วดั่งสายฟ้า หากปลาตัวเล็กสีขาวเหล่านั้นกลับเร็วยิ่งกว่า พลันหลุดรอดออกจากปลายมือไปในพริบตา ไม่สามารถจับได้แม้แต่ตัวเดียว
เต่าขาวเห็นดังนั้นจึงส่งเสียงคำรามโกรธก้อง แล้วหมุนตัวพุ่งเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
แต่ยังไม่ทันขยับตัว ต้าปิงก็ชูกระบองน้ำแข็งสีดำในมือ ทุบลงไม่หยุดที่ขาสั้นอ้วนกลมทั้งสี่ข้างของมัน
เปลือกเต่าของสัตว์ตัวนี้แข็งแกร่งยิ่ง แต่ศีรษะ ขาทั้งสี่ และหางคือจุดอ่อน ถูกต้าปิงตีลงด้วยกระบองน้ำแข็งทีละทีสองทีที่ขาสั้นอ้วนทั้งสี่ ไม่ช้าความเร็วในการวิ่งก็ทอดลง จนต้องหุบตัวกลับเข้าไปในเปลือกเพื่อหลบการโจมตีของต้าปิง
“ผู้อาวุโสฮุ่น หนอนไหมมังกรเขาทอง พวกเราสามคนร่วมมือกันจัดการเหล่าปลาหิมะปฐมกำเนิดเถอะ
ปลาหิมะปฐมกำเนิดเหล่านี้ดูท่าทีจะใช้มหาวิถีแห่งปริภูมิหลบเลี่ยงการจับของข้า”
เย่อวิ๋นเฟยสังเกตเห็นว่าระหว่างที่ปลาหิมะปฐมกำเนิดเหล่านั้นหลบมือของตน มันแผ่รังสีมหาวิถีแห่งปริภูมิอันล้ำเลิศ จึงรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
“ก็ดี”
มังกรผีเสื้อเขาทองปรากฏกายข้างเย่อวิ๋นเฟย จำแลงออกมาเป็นอักขระปริภูมิสีทองนับไม่ถ้วน ผู้อาวุโสฮุ่นก็โปรยกิ่งไม้สีหยกเขียวนับมิด พันรัดลงสู่ปลาตัวเล็กสีขาวในทะเลสาบอย่างรวดเร็ว
เย่อวิ๋นเฟยก็แปลงมือพลังงานขนาดใหญ่ขึ้นอีกครั้ง ฟาดลงสู่ก้นทะเลสาบอย่างดุดัน
คราวนี้ เย่อวิ๋นเฟยไม่เพียงระดมพลังร่างกายอันแกร่งกล้า หากยังระดมพลังแห่งเวลาและปริภูมิด้วย ความเร็วถึงขีดสุด
ชั่ววูบถัดมา การโจมตีของทั้งสาม — เย่อวิ๋นเฟย หนอนไหมมังกรเขาทอง และผู้อาวุโสฮุ่น — แทรกเข้าสู่ทะเลสาบพร้อมกัน คว้าเข้าหาปลาตัวเล็กสีขาวไม่กี่ตัวในผืนน้ำ
ปลาสีขาวเหล่านั้นตกใจ หมุนตัวหนีทันที
แต่การโจมตีของทั้งสามล้วนแฝงอุบายปริภูมิอันล้ำเลิศ พลันผนึกปริภูมิในทะเลสาบทั้งผืน พร้อมน้ำใสสะอาดจนมองเห็นก้นทะเลสาบทั้งหมด