“วิชาที่คนของเผ่าสายฟ้าฝึกฝนกันนั้น น่าจะเป็นวิชาสายฟ้าทั้งหมด ถ้าเช่นนั้นก็ไม่ควรพลาด”
เย่อวิ๋นเฟยส่งการรับรู้ไปยังป้ายคำสั่งสีขาวในมือ พบว่าภายในสะสมพลังงานสายฟ้าไว้อย่างละเอียดประณีตมหาศาล จึงคิดในใจเช่นนั้น
แล้วสายตาของเย่อวิ๋นเฟยก็มองไปที่เหลยจิ้งหยวน และชายชราแห่งเผ่าสายฟ้าทั้งสาม
เหลยจิ้งหยวนถูกปราบอยู่ตรงนั้นไม่อาจขยับ เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือคว้า ก็ดึงเหลยจิ้งหยวนมาได้ทั้งตัว ปราบและผนึกไว้ แล้วขังลงในพระหอเงามายา
จากนั้นยื่นฝ่ามือออกไป คว้าเข้าหาชายชราแห่งเผ่าสายฟ้าคนหนึ่ง
“หนูน้อย! เจ้ารนหาที่ตาย!”
ชายชราแห่งเผ่าสายฟ้านั้นโกรธเคืองอยู่แล้วที่เห็นเหลยจิ้งหยวนถูกจับ ยิ่งได้เห็นเย่อวิ๋นเฟยเล็งมือมาที่ตนก็ยิ่งคลั่งโกรธสุดขีด
พลังงานสายฟ้ามหาศาลแผ่ออกจากร่างของเขา สายฟ้าฟาดขนาดใหญ่เหล่านั้นรับรู้ถึงการเรียกของเขา ปรากฏขึ้นรอบตัวไม่ขาดสาย
เย่อวิ๋นเฟยคิดพลาง ป้ายเทพอสนีก็ปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือทันที ยื่นมือคว้า สายฟ้าฟาดที่พันรอบร่างชายชราแห่งเผ่าสายฟ้าถูกแรงดูดมหึมาดูดเข้าสู่ป้ายเทพอสนีทันที
“พลังร่างกายของหนูน้อยนี่ช่างแข็งแกร่งนัก!”
ชายชราแห่งเผ่าสายฟ้ารับรู้ถึงพลังร่างกายสยองที่แผ่ออกจากฝ่ามือของเย่อวิ๋นเฟย ตกใจและโกรธพร้อมกัน ถอยหลังอย่างรวดเร็ว
แต่ทว่าวินาทีถัดมา ทะเลวิญญาณและร่างวิญญาณของเขากลับถูกโจมตีอย่างน่าสยดสยอง อาวุธพลังวิญญาณหลายแสนชิ้นพุ่งทะลักเข้าสู่ทะเลวิญญาณของเขา ฟันฆ่าเข้าหาร่างวิญญาณของเขาราวกับมหาสมุทรกว้างใหญ่
ในจำนวนอาวุธพลังวิญญาณกว่าสามแสนชิ้นนั้น มีห้าชิ้นที่ก่อตัวจากพลังจิตใจ ซึ่งไม่อาจป้องกันได้เลย
มีดสั้นทั้งห้าที่ก่อตัวจากพลังจิตใจฟันลงบนร่างวิญญาณของชายชราแห่งเผ่าสายฟ้าไม่หยุด ต่อมาแรงดูดมหึมาก็เริ่มกลืนกินพลังวิญญาณในทะเลวิญญาณของชายชราอย่างบ้าคลั่ง
“เป็นไปได้อย่างไร!
เวทวิชาวิญญาณที่หนูน้อยนี่ใช้ กลับสามารถบดขยี้ทะเลวิญญาณและร่างวิญญาณของเราได้โดยตรง!”
ชายชราแห่งเผ่าสายฟ้าทั้งตกใจทั้งโกรธ อยากหันตัวหนี เพราะเขารู้ดีว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ต้องห่างไกลจากหนูน้อยผู้น่าสะพรึงตรงหน้าก่อน