"สองท่านบรรพชน ข้าพเจ้าขอรายงานว่า ซ่างกวนฮั่นผู้ทรยศได้พาพวกอันธพาลเหล่านี้กลับมาก่อกวนสำนักงานใหญ่ สังหารผู้คนในสำนักศักดิ์สิทธิ์ของเรา ชั่วช้ายิ่งนัก!
โปรดให้สองท่านบรรพชนประหารซ่างกวนฮั่นและโจรทั้งสี่คนนั้นเดี๋ยวนี้!
โดยเฉพาะเด็กเวรมนต์ผู้นี้ เขาตัดแขนข้าพเจ้าข้างหนึ่ง ข้าพเจ้าต้องการให้มันตาย!"
ผู้อาวุโสใหญ่พอเห็นสองบรรพชน ก็ชี้ไปที่ซ่างกวนฮั่นและเย่อวิ๋นเฟยพร้อมกับตะโกนเสียงดัง
"เจ้าอยากให้ข้าตาย ข้าก็จะฆ่าเจ้าก่อน"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเสียงเย็น
ฉัวะ!
ดาบเวลาในมือถูกยกขึ้น วาดเป็นเส้นทางอันลี้ลับ ฟันไปยังผู้อาวุโสใหญ่
กฎเวลาอันน่าสะพรึงกลัวพลันระเบิดออกมา แช่แข็งเวลาของมิติแห่งนี้ไว้ชั่วขณะ
"สองท่านบรรพชนช่วยข้าพเจ้าด้วย!"
ผู้อาวุโสใหญ่พบว่าตนเองขยับไม่ได้ จึงร้องด้วยความตื่นตระหนก
"นี่มัน...กฎเวลา?"
บรรพชนตนหนึ่งแสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อ
"หยุดมือ!"
อีกตนหนึ่งตวาดอย่างโกรธเกรี้ยว
แต่ครั้งนี้ เย่อวิ๋นเฟยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ฟันดาบเฉียงหนึ่ง ทันใดนั้นก็ตัดศีรษะผู้อาวุโสใหญ่ออกเป็นสองซีก
ร่างจำลองเผ่าพันธุ์โลหิตคว้าร่างของผู้อาวุโสใหญ่มาทันที แล้วดูดเลือดอย่างเอร็ดอร่อย
เมื่อเห็นภาพนี้ คนรอบข้างทั้งหมดต่างรู้สึกหนาวสะท้านใจ
ยอดฝีมือขั้นหล่อหลอมวิถีขั้นต้นในแดนชางหวง ถือเป็นบุคคลระดับยอดแหลมของปิรามิด แต่ตอนนี้ ต่อหน้าเย่อวิ๋นเฟย กลับอ่อนแอราวกับลูกไก่!
"เจ้าหนุ่มนี่ โตขึ้นจริงๆ แล้ว!
ช่างเป็นอัจฉริยะปีศาจไร้ขอบเขต!"
ซ่างกวนฮั่นอดชื่นชมในใจไม่ได้
"แดนชางหวงของเรามีอัจฉริยะหนุ่มเช่นนี้ นับเป็นโชคของมิติ!"
ชายชราชุดเทาพยักหน้ารัวๆ
"สมกับเป็นนายของข้า!"
มนุษย์น้ำแข็งยิ้มกว้าง ยิ่งเวลาผ่านไป เขาก็ยิ่งยอมรับเย่อวิ๋นเฟยในฐานะนายมากขึ้น
"เจ้าหนุ่ม เจ้ากล้าหาญนัก!
บุกเข้าไปในสำนักงานใหญ่ของสำนักศักดิ์สิทธิ์ ฆ่าคนของสำนักเรา เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่เป็นความผิดอะไร!"