ร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟยนี้ วิญญาณของมันไม่เหลือความคิด ความทรงจำ หรืออารมณ์ใด ๆ อีกแล้ว มีเพียงวิญญาณหนึ่งส่วนของเย่อวิ๋นเฟยควบคุมอยู่ จึงย่อมไม่สนใจความเจ็บปวดเหล่านั้นได้โดยธรรมชาติ
“ดูเหมือนต้องเปลือกร่างแยกไปอีกหนึ่งแล้ว”
รอยประทับพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยถอนหายใจ แล้วไม่ลังเลที่จะจุดระเบิดวิญญาณของจอมเทพชั้นเจ็ดผู้นั้นทันที
“เป็นไปได้อย่างไร?
ด้วยพลังของข้า การใช้มหาวิชาชิงความทรงจำเพื่อรับมือจอมเทพชั้นเจ็ดหนึ่งร่างไม่ควรเป็นเรื่องยาก เหตุใดวิญญาณของมันจึงระเบิดไปได้ หรือข้าควบคุมได้ไม่ดีพอ?”
เทพฮุ่นตุ้นระดับสูงนั้นตื่นตระหนกและโกรธกริ้ว
“แน่ชัดแล้ว ภายในวิญญาณของมันมีกลิ่นอายแปลกประหลาดซ่อนอยู่ และกลิ่นอายนี้ดูคุ้นเคยนัก หรือว่าจะ...”
เทพฮุ่นตุ้นระดับสูงนี้เพิ่งค้นพบกลิ่นอายแปลกประหลาดนั้นในวิญญาณของจอมเทพชั้นเจ็ดเมื่อครู่ด้วยเช่นกัน
“หรือว่าไอ้ผู้นี้จะถูกเผ่าวิญญาณควบคุมไว้ กลายเป็นทาสของเผ่าวิญญาณไปแล้ว?”
ทันใดนั้น เทพฮุ่นตุ้นระดับสูงนี้สีหน้าเปลี่ยนไปพลัน เพราะนึกขึ้นได้ว่ากลิ่นอายแปลกประหลาดเมื่อครู่นั้น มีลักษณะคล้ายกับมหาวิชาลับแกนกลางชนิดหนึ่งในตำนานของเผ่าวิญญาณ
กล่าวกันว่าเผ่าวิญญาณใช้มหาวิชาลับแกนกลางนั้นเพื่อควบคุมวิญญาณของสรรพชีวิตในเผ่าพันธุ์อื่น
เทพฮุ่นตุ้นระดับสูงนี้มีชีวิตยืนยาวนานนับกาลนาน เคยสัมผัสกับเผ่าวิญญาณมาก่อน และเคยรบรากับพวกมันด้วย จึงแยกแยะได้ในเวลาไม่นานว่าภายในวิญญาณของจอมเทพชั้นเจ็ดผู้นั้น มีกลิ่นอายที่เผ่าวิญญาณทิ้งไว้
“ดีนัก!
ไม่คิดว่าจะเป็นเผ่าวิญญาณที่แอบก่อกวนเบื้องหลัง”
เทพฮุ่นตุ้นระดับสูงแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์นี้พินิจสภาพสมรภูมิในตอนนี้อย่างเชื่องช้า ยิ่งมองยิ่งรู้สึกไม่ถูกต้องสักนิด
“ท่านทั้งหลาย เผ่าวิญญาณอาจได้แทรกซึมเข้ามาในฝ่ายผู้พิทักษ์ของเราแล้ว และควบคุมสมาชิกของเราไปจำนวนไม่น้อย”
เทพฮุ่นตุ้นระดับสูงนี้ส่งเสียงสื่อจิตไปยังเทพฮุ่นตุ้นคนอื่น ๆ แห่งฝ่ายผู้พิทักษ์
“อะไรนะ เผ่าวิญญาณแอบแฝงตัวเข้ามาในฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเรา ควบคุมคนของเราไปแล้วงั้นรึ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น เทพฮุ่นตุ้นเหล่านั้นแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ต่างพร้อมใจกันตื่นตระหนกและโกรธกริ้ว