“นี่คือร่างแยก?”
ท่านเลี่ยหยางตกตะลึงจนหน้าซีดเผือด
ชั่วขณะนั้นเอง ร่างของท่านเลี่ยหยางสะดุดค้าง การเคลื่อนไหวเริ่มเชื่องช้าลง
กระหน่ำ!
ดาบยาวพาดฟ้า ฟันรัศมีดาบสีดำขาวออกมาหนึ่งสาย
กระหน่ำ!
กระบี่ยาวถลาออกโจมตี มหาวิธีหมื่นกระบี่รวมเป็นหนึ่ง รวมกันเป็นแสงคมกระบี่หนาใหญ่หนึ่งสาย
รัศมีดาบและแสงคมกระบี่พุ่งเข้าโจมตีท่านเลี่ยหยางพร้อมกัน
ขณะที่ออกวิชา เย่อวิ๋นเฟยก็ใช้วิชาอ่านใจ บีบบังคับรบกวนความคิดในจิตใจของท่านเลี่ยหยาง ยิ่งทำให้การเคลื่อนไหวของเขาเชื่องช้าลงอีก
ประสบการณ์การต่อสู้ของเย่อวิ๋นเฟยช่างลึกซึ้ง ทักษะการรบช่างประณีต โอกาสที่หายวับไปวับมาเช่นนี้ เย่อวิ๋นเฟยย่อมไม่ปล่อยผ่านแน่นอน
รัศมีดาบดำขาวพาดผ่านซี่โครงซ้ายของท่านเลี่ยหยางราวสายฟ้าผ่า
กร๊าก!
กระบี่ยาวฟันลงมา ตัดแขนขวาของท่านเลี่ยหยางขาดขวาง
“อา! หนูน้อย เจ้าต้องตาย!”
ท่านเลี่ยหยางร้องลั่นอย่างทุรนทุราย
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยฉวยจังหวะที่จิตใจของอีกฝ่ายสั่นคลอนนั้น ก้าวภาพเงาน้ำแข็งและก้าวเก้ามังกรสูงสุดถูกใช้ออกมาถึงขีดสุดพร้อมกัน ร่างกายกลายเป็นแสงไหลที่จริงแท้ปนเท็จเลือกไม่ได้ พันรัดด้วยเงามังกรกับเศษน้ำแข็ง แล่นเข้าประชิดในพริบตา!
แดนน้ำแข็งในหนึ่งปรารถนา!
กฎแห่งความหนาวเยือกสุดปรากฏอีกครั้ง ปกคลุมท่านเลี่ยหยางไว้
อา...……
ท่านเลี่ยหยางคำรามลั่น แสงทองรอบกายเปล่งประกายเพลิงแรงกล้ายิ่งกว่าเดิม ภาพประหลาดแห่งอาณาเขตที่ประกอบขึ้นจากเปลวเพลิงร้อนและกฎแห่งแสงสว่างแผ่ขยายออกในทันที!
ภายในอาณาเขตนั้น อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้น ปริภูมิเหมือนกลายเป็นเตาหลอม ความหนาวของหนึ่งคำนึง แดนน้ำแข็งถูกขับไล่ละลายหายไปอย่างรวดเร็ว และการรบกวนของวิชาลับวัฏสงสารก็ถูกเจตจำนงอันเผาผลาญนั้นทำให้อ่อนแอลงเกินครึ่ง
ภาพประหลาดที่มหาเทพขั้นความสมบูรณ์ย่อยใช้ออกมา ย่อมทรงพลังจริง!