"ผู้บัญชาการหลิ่ว ต่อไปนี้ ให้กองทัพชิงอวิ้นประจำการอยู่ที่ศูนย์บัญชาการแห่งนี้ต่อไป เสริมการฝึกฝน โดยเฉพาะการฝึกซ้อมในด้านค่ายกลรบ อย่าได้ผ่อนคลาย"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับหลิวเต๋อหมิง
"เจ้าตำหนักเย่ ข้าน้อยเข้าใจแล้ว"
หลิวเต๋อหมิงรีบตอบ แล้วหมุนตัวไปส่งต่อคำสั่งของเย่อวิ๋นเฟย
"ท่านลุง ท่านว่างเมื่อไหร่ ข้าน้อยจะพาท่านไปอีกครึ่งจักรวาล เพื่อหาสิ่งดีๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อท่าน"
เด็กหญิงตัวน้อยปรากฏตัวต่อหน้าเย่อวิ๋นเฟย กล่าวขึ้น
"ได้ เช่นนั้นพวกเราไปกันเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
การได้พบทรัพยากรการฝึกฝนเพิ่มเติม ย่อมเป็นเรื่องดี
ในเวลานี้ สิ่งมีชีวิตทั้งปวงในแดนชางหวงล้วนถอนหายใจโล่งอกอย่างสิ้นเชิง ภาพแห่งความยินดีปรีดาปรากฏอยู่ทั่วไป
โดยเฉพาะหมู่ดาวที่เคยถูกยึดครอง เหล่าสิ่งมีชีวิตที่หลบหนีออกไปนับไม่ถ้วนต่างพากันกลับสู่บ้านเกิด เริ่มการบูรณะ
ทั่วทั้งจักรวาล ดูเต็มไปด้วยชีวิตชีวา
ในเวลาเดียวกัน
ภายนอกกำแพงโลกของแดนชางหวง
ครืนๆๆ...
ณ ตำแหน่งหนึ่ง จู่ๆ ก็มีเสียงอื้ออึงดังสนั่นหวั่นไหว มิติอันเวิ้งว้างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
"ดีมาก!
ในที่สุดก็ทะลวงกำแพงโลกสำเร็จ!"
สิ่งมีชีวิตกว่าสิบตนโห่ร้องด้วยความยินดีพร้อมกัน
"แม้แดนชางหวงจะมีระดับต่ำ แต่กำแพงโลกแข็งแกร่งยิ่งนัก พวกเราทำงานกันมานานขนาดนี้ กว่าจะทะลวงช่องทางข้ามมิติได้สำเร็จ"
หนึ่งในนั้นเอ่ยด้วยความทอดถอนใจ
"โครงสร้างของกำแพงมิติซับซ้อนยิ่งนัก