"เจ้าตำหนักเย่กำลังจะทะลวงขีดขั้นแล้ว!"
ในเวลานี้ เหล่าทหารกองทัพชิงหยุนจำนวนมากพากันวิ่งออกมาจากกระโจม มองไปยังเย่อวิ๋นเฟยที่ยืนอยู่ใต้เมฆอสนีที่กลิ้งคลุ้งอยู่เต็มท้องฟ้า ด้วยความคาดหวังเป็นอย่างยิ่ง
ซ่างกวนฮั่น ชายชราชุดเทา มนุษย์น้ำแข็ง รวมถึงหูเมี่ยวและหวงซาง ต่างก็ปรากฏตัวขึ้น ยืนอยู่ข้าง ๆ เพื่อดูการฝ่าสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ของเย่อวิ๋นเฟย
ในที่สุด สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ของเย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มต้นขึ้น
ครืน ๆ ๆ ...
สายฟ้าคำรามตกลงมาจากฟากฟ้า พุ่งตรงลงมาใส่เย่อวิ๋นเฟย
คำราม...
อสูรร่างมังกรหัวมนุษย์ปรากฏกายอยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย มันคือเหลยเจ๋อ!
เหลยเจ๋ออ้าปากกว้าง เริ่มกลืนกินสายฟ้าที่ตกลงมาจากที่สูง
สำหรับเหลยเจ๋อแล้ว พลังสายฟ้ายิ่งมากยิ่งดี นี่คือสิ่งล้ำค่าอย่างยิ่ง!
ดังนั้น ผู้คนทั้งหลายจึงได้เห็น เย่อวิ๋นเฟยยืนกอดอกอยู่ข้าง ๆ ท่าทางผ่อนคลายราวกับไม่มีอะไรต้องทำ
ส่วนเหลยเจ๋อกลืนกินสายฟ้าทั้งหมดที่ตกลงมาจากฟ้าเบื้องสูงจนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่เส้นเดียว!
"เป็นไปได้อย่างไรกัน?
อสูรตัวนั้นมันเรื่องอะไรกันแน่?"
ในระยะไกล ชายชราชุดเหลืองและชายชราชุดเขียวมองดูด้วยความตะลึงงัน
ในความทรงจำของพวกเขา ผู้ฝึกยุทธ์ในโลกล้วนต้องต่อสู้อย่างเลือดสาด บางครั้งก็เสี่ยงตายถึงเก้าส่วน จึงจะฝ่าสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ได้
การฝ่าสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์อย่างสบาย ๆ แบบเย่อวิ๋นเฟยนี้ พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน!
"อสูรตัวนั้น แท้จริงแล้วมีอยู่จริง หรือว่าเย่อวิ๋นเฟยจำลองมันขึ้นมาด้วยวิชา?"