“ไอ้หนู แกใช้อาถรรพ์อันใดกันแน่
หยุดมือซะเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้แกตายไม่มีแม้แต่ที่ฝังศพ!”
เทพแท้อีกสี่คนที่ได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือของเทพแท้ขั้นกลางต่างหน้าซีดเปลี่ยนสี พวกเขาทันทีที่ระดมพลังวิญญาณพุ่งเข้าสู่ทะเลวิญญาณของเทพแท้ขั้นกลาง หวังจะช่วยขับไล่เส้นเชือกนั้นออกไป ขณะเดียวกันเทพแท้ขั้นสูงก็หันหน้ามากล่าวกับเย่อวิ๋นเฟยอย่างดุดัน
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเย็น ไม่แยแสเขาเลย หากกลับร่ายวิชาพลังวิญญาณอีกหนึ่ง นั่นก็คือมนต์ชำระวิญญาณที่เพิ่งได้มาได้ไม่นาน
เนื่องจากร่างวิญญาณของเทพแท้ขั้นกลางถูกมัดติดไว้แล้ว มนต์ชำระวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยจึงไม่เจอการต้านทานใดๆ ทันทีที่อักขระลี้ลับนับไม่ถ้วนถูกสลักลงบนร่างวิญญาณของเทพแท้ขั้นกลาง ทำให้ร่างวิญญาณของเขาควันไฟซ่า ๆ หมอกดำมืดจำนวนมากพวยพุ่งออกจากร่างวิญญาณ ดุจถูกย่างเหนือเตาไฟ ยังทำให้คนรอบข้างรู้สึกได้อย่างแอบแฝงถึงกลิ่นหอมอย่างเนื้อสัตว์ย่าง
“อ๊าก! ไอ้หนู แกกำลังทำอะไร
หยุดเดี๋ยวนี้”
เทพแท้ขั้นกลางในตอนนี้รู้สึกว่าจิตสำนึก ความคิด เจตจำนง และความทรงจำของตนกำลังสูญสลายอย่างรวดเร็ว ตกใจจนวิญญาณกระเจิงกระจาย ตะโกนลั่น
“เกิดอะไรขึ้น?”
เทพแท้อีกสี่คนไม่เคยเห็นวิชาพลังวิญญาณเพี้ยนประหลาดเช่นนี้มาก่อน ชั่วขณะไม่รู้จะช่วยอย่างไร ต่างมองตาค้าง
“รุมมือสังหารไอ้หนูนี่ซะ! ขอแค่สังหารมัน อาถรรพ์ที่มันร่ายก็จะแตกสลายไปเอง!”
เทพแท้ขั้นสูงหน้ามืดลงทันที แล้วเป็นผู้ลงมือก่อน ออกฝ่ามือหนึ่งทุบเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
ครืน ๆ ๆ……
ฝ่ามือของเขาขยายใหญ่ไม่หยุด นิ้วทั้งห้ากลายเป็นห้าภูเขาเทพสูงตระหง่านในพริบตา หนักอึ้งสุดประมาณ ทับลงมาเพื่อปราบเย่อวิ๋นเฟย
เทพแท้อีกสามคนกลุ่มชิวเฟิงก็ลงมือโดยตรง บ้างอัญเชิญฝ่าเป่า บ้างร่ายวิชาลี้ลับ รุมล้อมโจมตีเย่อวิ๋นเฟยพร้อมกัน
“ขอให้ข้ารับมือพวกมันเอง”
หวงซางปรากฏกายขึ้นข้างกายเย่อวิ๋นเฟย พร้อมหมอกปีศาจมืดมนปกคลุมฟ้าดินกระจายออกไปในทันที แล้วกำแพงผีทั้งหลายก็ผุดขึ้นต่อเนื่องไม่หยุด ขังเทพแท้ทั้งห้ากลุ่มชิวเฟิงไว้ในกำแพงผีทั้งหมด