“ขอให้เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เถิด”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“ได้แล้ว ตอนนี้เตรียมมุ่งหน้าสู่ห้วงที่เก้า
สำนักชิงอี้รอเราอยู่ อีกไม่นานพวกเจ้าจะต้องเสียใจ!”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวดังนั้น
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงมาถึงศูนย์ใหญ่ของสำนักลับแห่งวิวรรคที่สาม คือโลกแห่งความมืด
บรรดาผู้สูงศักดิ์แห่งโลกแห่งความมืดต่างคุ้นเคยกับเย่อวิ๋นเฟยเป็นอย่างดีแล้ว การที่เย่อวิ๋นเฟยก้าวเข้าสู่โลกแห่งความมืดจึงได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น ผู้สูงศักดิ์แกนหลักของสำนักลับหลายคนเมื่อทราบข่าวว่าเย่อวิ๋นเฟยมาถึง ต่างก็ออกจากที่ปิดตลบบำเพ็ญเพียรด้วยตนเองเพื่อออกมารับ
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยเข้าสู่ศูนย์ใหญ่ของสำนักลับ ร่างแยกหนึ่งของลวี่ตานตานก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อเฝ้ารับ
ร่างแท้จริงของลวี่ตานตานได้นำบรรดาหน่วยรบหน้าแข็งของสำนักลับเดินทางไปยังห้วงที่เก้านานแล้ว
ร่างแยกของลวี่ตานตานมีบัญชาให้หญิงชราคนหนึ่งพาเย่อวิ๋นเฟยเดินลึกเข้าสู่ใจกลางศูนย์ใหญ่
ไม่นานนัก หญิงชราก็พาเย่อวิ๋นเฟยมาถึงโลกจิ๋วแห่งหนึ่งภายในส่วนลึกของศูนย์ใหญ่สำนักลับ
โลกจิ๋วนี้มืดมนไร้แสงแดด แน่นท่วมด้วยพลังแห่งความมืดเข้มข้น ทั้งโลกหนาวเย็นเยียบเหมือนปฐพีแห่งเงา
ด้านตะวันตกของโลกนี้ มีแท่นบูชาส่งผ่านโบราณหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่
แท่นบูชาส่งผ่านนี้เชื่อมโยงตรงไปยังห้วงที่เก้า
เย่อวิ๋นเฟยก้าวขึ้นยืนบนแท่นบูชาส่งผ่านโดยตรง จากนั้นหญิงชราแห่งสำนักลับจึงปลุกแท่นบูชาส่งผ่านด้วยมือของตนเอง
ต่อมา พลังเคลื่อนย้ายมหึมาก็แผดเผาลงจากฟ้า ห้อมล้อมร่างเย่อวิ๋นเฟยไว้ เริ่มต้นการส่งผ่าน
ไม่อาจทราบได้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด การส่งผ่านจึงสิ้นสุดลง เย่อวิ๋นเฟยพบว่าตนมาปรากฏอยู่ ณ วิวรรคอันแปลกตาแห่งหนึ่ง
“ที่นี่คือห้วงที่เก้าสินะ?
พลังงานและมหาวิถีแห่งที่นี่ ช่างสูงส่งกว่าวิวรรคทั้งแปดที่พวกเราเคยอยู่มาหลายเท่านัก”
กระต่ายหนอนไหมมังกรเขาทองรับรู้พลังงานและมหาวิถีของวิวรรคแปลกตาตรงหน้า จึงร้องออกมาทันที
“ใช่ ปริภูมิแห่งนี้สูงส่งกว่าวิวรรคทั้งแปดที่พวกเราเคยอยู่มาหลายเท่านัก”
ผู้อาวุโสฮุ่นรับรู้ปริภูมิรอบตัวสักครู่ แล้วพยักหน้ากล่าว