"ที่นี่คือที่ที่ท่านซ่อนสมบัติไว้หรือ?"
ในเวลานี้ ภายใต้การนำทางของนักพรตเสวียนหลง เย่อวิ๋นเฟยได้เข้าไปในซากปรักหักพังอันรกร้างว่างเปล่าแห่งหนึ่ง มองไปทางไหนก็เห็นแต่กำแพงที่พังทลาย ภูเขาหลายลูกที่แตกสลาย ต้นไม้ที่ไร้ใบ เหี่ยวเฉาอ้างว้าง ให้ความรู้สึกหดหู่อย่างยิ่ง และคลุมเครือไปด้วยกลิ่นอายแห่งโชคร้าย
ตรงใจกลางซากปรักหักพังแห่งนี้ มีสระน้ำสองแห่ง แห่งหนึ่งเป็นสีขาว อีกแห่งเป็นสีดำ มองจากระยะไกลเห็นความขาวดำชัดเจน ดูประหลาดและน่าพิศวงยิ่งนัก
"ถูกต้อง
เมื่อครั้งนั้น ข้าเคยนำทรัพย์สมบัติส่วนหนึ่งมาซ่อนไว้ ณ ที่แห่งนี้"
นักพรตเสวียนหลงตอบ
"ที่นี่ชัดเจนว่าเป็นดินแดนโบราณแห่งลัทธิป่าเถื่อน เป็นสถานที่ลึกลับแห่งหนึ่งในดินแดนเทียนสยง ไฉนท่านถึงนำทรัพย์สมบัติมาซ่อนไว้ที่นี่เล่า?
หรือว่าเมื่อครั้งนั้นท่านประสบวิกฤตบางอย่าง ถึงได้เลือกฝังตนเองทั้งเป็น มิใช่เพราะชราภาพและอ่อนแอลง?"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถาม
ดินแดนโบราณแห่งลัทธิป่าเถื่อน ตามตำนานเล่าว่าเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของมหาอำนาจชื่อลัทธิป่าเถื่อนในยุคโบราณ เดิมทีเป็นมหาอำนาจระดับเหนือที่สั่นสะเทือนผืนแผ่นดินเซียนเฟย ทว่าต่อมามันก็ค่อย ๆ เสื่อมถอย สาบสูญไปในธุลีแห่งประวัติศาสตร์ ณ ที่แห่งนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง
สิ่งลึกลับที่สุดในดินแดนโบราณแห่งลัทธิป่าเถื่อนก็คือสระน้ำที่ขาวดำชัดเจนสองแห่งนั้น ถูกเรียกว่าสระหยินหยาง ว่ากันว่าแม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นกึ่งจักรพรรดิก็ไม่อาจดำดิ่งถึงก้นสระทั้งสองแห่งนี้ได้ เนื่องจากใต้สระทั้งสองนี้มีแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่