"อะไรนะ?
เย่อวิ๋นเฟยยังมีชีวิตอยู่?"
หน้ามหาสถาบันพิทักษ์วิถี ทุกคนต่างหันไปมอง
ทั้งสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้ก็หยุดมือเช่นกัน
"แย่แล้ว!"
กำลังพลของสี่ขุมกำลังระดับแนวหน้า เมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟย ต่างหวาดกลัวจนตัวสั่น ราวกับมีน้ำแข็งก้อนมหึมาราดรดตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า หนาวเย็นไปทั้งร่าง
ส่วนผู้คนของสถาบันพิทักษ์วิถีก็ส่งเสียงโห่ร้องยินดีสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน
"อาจารย์ใหญ่เย่กลับมาแล้ว!"
เซี่ยฉางคงและผู้นำระดับสูงคนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นอย่างยิ่ง
ผู้นำระดับสูงทุกคน ล้วนถอนหายใจโล่งอกอย่างสมบูรณ์
ทุกคนเข้าใจดีว่า เมื่อเย่อวิ๋นเฟยกลับมา วิกฤตของสถาบันพิทักษ์วิถีก็ผ่านพ้นไปแล้ว
"พี่เฟย ข้ารู้ว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่!"
"หัวหน้าพี่ใหญ่ เห็นเจ้าข้าโล่งใจนัก!
หัวหน้าพี่ใหญ่เกรียงไกรไร้เทียมทาน!
พวกขุมกำลังระดับแนวหน้าบ้าบอ ระวังหัวหน้าพี่ใหญ่ข้าซัดพวกเจ้าซะเถอะ!"
"ข้าก็บอกแล้วไง เจ้าหมอนี่มันผิดเพี้ยน ไม่ใช่พวกอายุสั้น!"
...
ในค่ายของสถาบันพิทักษ์วิถี โจวมู่ อู๋เฮยซาน เวินจื่อ เสี่ยวฮุ่ย หลงอิ๋งอิ๋ง และคนอื่นๆ ตะโกนเสียงดังเป็นพิเศษ
โดยเฉพาะอู๋เฮยซาน หลุดปากตะเบ็งเสียงก้องคำราม ตื่นเต้นถึงขีดสุด
"ฮ่าฮ่า ข้ารู้อยู่แล้ว ลูกชายของข้าเย่เทียนเผิง จะตายง่ายดายเช่นนี้ได้อย่างไร!"
ในส่วนลึกของสถาบันพิทักษ์วิถี เย่เทียนเผิงได้ยินเสียงตะโกนดังลั่นจากภายนอกก็รีบบินออกมาทันที เพียงแวบเดียวก็เห็นเย่อวิ๋นเฟย กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ก่อนหัวเราะดังลั่น
"ดี! ดี! ดี!
มังกรที่แท้จริงของตระกูลเย่เรา ปลอดภัยดีหนอ!"
ผู้อาวุโสทั้งเจ็ดของตระกูลเย่ ต่างคำรามต่ำด้วยความตื่นเต้น