"นายท่าน ในโลกหลักของเผ่าที่ห้านี้ เผ่าวิญญาณส่วนใหญ่กลายเป็นทาสของท่านไปแล้ว ต่อให้ราชวงศ์ของเผ่าที่ห้ากลับมาตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ทาสเหล่านี้เชื่อฟังคำสั่งของนายท่านเท่านั้น ตอนนี้โลกหลักของเผ่าที่ห้ากลายเป็นอาณาเขตของพวกเราแล้ว"
หูเมี่ยวเห็นกับตาว่าเย่อวิ๋นเฟยควบคุมกำลังพลเผ่าวิญญาณเป็นกลุ่มแล้วกลุ่มเล่า กระทั่งรวบวิญญาณเผ่าส่วนใหญ่ในโลกหลักของเผ่าที่ห้ามาเป็นทาสได้ นางก็กล่าวขึ้นอย่างตื่นเต้น
"เป็นเช่นนั้นจริง ตอนนี้ที่นี่กลายเป็นอาณาเขตของข้าแล้ว คำพูดของข้ามีอำนาจในโลกหลักแห่งนี้ยิ่งกว่าราชวงศ์ของเผ่าที่ห้าเสียอีก"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ทว่าเขาไม่ได้ตื่นเต้นนัก ด้วยพลังและวิธีการที่เย่อวิ๋นเฟยมีอยู่ในตอนนี้ ต่อให้ต้องประมือกับเผ่าวิญญาณทั้งเผ่าเพียงลำพัง เขาก็ยังมั่นใจว่าจะเอาชนะได้ การรวบวิญญาณเผ่ามาเป็นทาสเพียงบางส่วนจึงไม่นับเป็นเรื่องใหญ่
ทันใดนั้น กำลังพลเผ่าวิญญาณจำนวนมหาศาลก็กรูกันเข้ามาในโลกหลักของเผ่าที่ห้าจากด้านนอกอย่างเกรียงไกร ผู้นำคือยอดฝีมือราชวงศ์จากทั้งห้าเผ่าของเผ่าวิญญาณ ส่วนด้านหลังเป็นกองทัพยอดฝีมือของแต่ละเผ่า
ก่อนหน้านี้ไม่นาน กองทัพยอดฝีมือเหล่านี้ถูกรวมกำลังไว้ในโลกหลักของเผ่าที่หนึ่ง เพื่อปกป้องวังวิญญาณของเผ่าที่หนึ่ง แต่ตอนนี้กลับมารวมตัวกันอยู่ในโลกหลักของเผ่าที่ห้าทั้งหมด
"เย่อวิ๋นเฟย ไอ้เดรัจฉานน้อย! เจ้ากล้าบุกมาสร้างความเสียหายในโลกหลักของเผ่าที่ห้าของพวกเราเชียวหรือ!"
ราชวงศ์ของเผ่าที่ห้าต่างคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและตกใจจนตัวสั่น ทันทีที่กลับมาถึงโลกหลักของตน พวกเขาก็เห็นเย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่กลางห้วงอากาศไกลออกไป โดยมีสมาชิกเผ่าวิญญาณจำนวนมากรายล้อมอย่างนอบน้อม เพียงเห็นก็รู้ว่าสมาชิกเหล่านั้นกลายเป็นทาสของเย่อวิ๋นเฟยแล้ว