คำรามคำราม...
ทันใดนั้น เหล่าสัตว์อสูรที่เฝ้าประตูพระราชวังต่างคำรามก้องไปทั่ว พุ่งเข้าถล่มเย่อวิ๋นเฟย
"บุก!"
เย่อวิ๋นเฟยยกมือปัดเปล่งเสียงเรียบเฉย
คำรามคำรามคำราม...
สัตว์อสูรกว่าสามพันตัวเบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟยหลั่งไหลราวสายน้ำท่วม โอบล้อมกลุ่มคนทั้งสิบกว่าชีวิตไว้กลางวง แล้วมุ่งตรงไปยังประตูวังอย่างเกรียงไกร
เหล่าสัตว์อสูรเฝ้าประตูวังรวมกันได้เพียงหกถึงเจ็ดร้อยตัว เผชิญการบุกของสัตว์อสูรสามพันกว่าตัว ย่อมไม่อาจต้านทานได้
ยิ่งไปกว่านั้น สัตว์อสูรเฝ้าประตูยังมองว่าพวกมันเป็นพวกเดียวกัน จึงมิได้คิดจู่โจม
ไม่นาน สัตว์อสูรเฝ้าประตูกว่าหกร้อยตัวก็ถูกผลักไสออกไปด้านข้าง จ้องมองเหล่าสัตว์อสูรสามพันกว่าตัวห้อมล้อมเย่อวิ๋นเฟยและผู้คนเดินสู่ประตูวังราวสายน้ำ
"เราตามเข้าไปด้วย!"
ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์บางคนเห็นดังนั้น เกิดความคิดขึ้นมา พลางเคลื่อนกายตามไป คิดฉวยโอกาสแทรกเข้าไปในประตูวัง
เพราะหลังจากสัตว์อสูรสามพันกว่าตัวมาถึง กลับสงบนิ่งมิได้ทำร้ายผู้ใด ทำให้ทุกคนเริ่มคลายความระแวง
ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์จำนวนไม่น้อยถึงกับเบียดเข้าไปในหมู่สัตว์อสูรสามพันกว่าตัวนั้น
"ใช่ ตามเข้าไปก็ได้!"
ไม่นาน ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ทั้งหมดก็ขยับเท้าตามกันไป
ทว่าในเวลานั้นเอง
"ผู้ไม่เกี่ยวข้อง ห้ามตามเข้ามาทั้งสิ้น"
เย่อวิ๋นเฟยหยุดฝีเท้า หันมองผู้คนโดยรอบแวบหนึ่ง กล่าวเรียบเฉย