"ตัวนี้ฝีมือแข็งแกร่ง บนร่างย่อมพราะของดีไม่น้อย ถ้าสังหารเสียได้ ผลประโยชน์ของเจ้าจะยิ่งใหญ่กว่า"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม จากนั้นร่างสั่นหวือ ปลดปล่อยมหาวิถีฝ่ามือฟ้าดาล ฝ่ามือเดียวก็ทำให้เงาดำนั้นระเบิดซ้ำเป็นครั้งที่สอง
ณ เวลานี้เงาดำนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว ภายใต้การล้อมปราบของยอดฝีมือทั้งสามคือเย่อวิ๋นเฟย หวงซาง และบรรพชนเผ่ามารปฐพี ไม่เหลือพลังต่อต้านอันใดอีก
ประมืออีกสองรอบ เงาดำนั้นถูกทำลายจนระเบิดสิ้นซาก ไม่อาจฟื้นคืนได้อีกเลย
หวงซางกลืนวิญญาณของเงาดำนั้นไปครึ่งหนึ่งโดยตรง ส่วนครึ่งที่เหลือนางยกให้เย่อวิ๋นเฟย เพราะนางทราบว่าเย่อวิ๋นเฟยปรารถนาจะดูดวิญญาณนี้เพื่อรับความทรงจำของอีกฝ่าย แล้วจะได้ทราบเรื่องราวของวิหารศพเงา
ดังที่คาด เมื่อเย่อวิ๋นเฟยกลืนวิญญาณอีกครึ่งแล้ว ก็ได้รับความทรงจำบางส่วนของเงาดำนั้น
"แท้จริงแล้ววิหารศพเงา อำนาจโบราณแห่งนี้ไม่เคยสูญสิ้นไปจริง เพียงแต่แฝงตัวซุ่มซ่อนพัฒนาอยู่อย่างเงียบงับ
ในยุคบรรพกาล วิหารศพเงาถูกมหาอำนาจสูงสุดหลายแห่งล้อมปราบ บาดเจ็บจนรากฐานสั่นคลอน เกือบล่มสลาย ผู้รอดชีวิตจำนวนหนึ่งจึงแฝงตัวซ่อนเร้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมาลับ ๆ พัฒนากำลังมาโดยตลอด
ผ่านเวลาอันยาวนาน วิหารศพเงาสะสมพลังอันน่าสะพรึงกลัวได้อีกครั้ง ไม่เพียงในห้วงมืดที่หก แต่ยังมีวิหารศพเงาแทรกซ่อนอยู่ในห้วงมืดอื่น ๆ ภายนอกอีกด้วย"
เมื่อได้รับความทรงจำของเงาดำนั้น เย่อวิ๋นเฟยตื่นตระหนกใจเป็นอย่างยิ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น จากความทรงจำเหล่านี้ เย่อวิ๋นเฟยยังทราบอีกว่า เพื่อแสวงหาทรัพยากร วิหารศพเงาได้แอบสังหารโลกเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครเอาใจใส่มาโดยตลอด เพื่อเก็บกู้ศพจำนวนมหาศาล ในห้วงที่หกมีโลกเล็กนับไม่ถ้วนที่ถูกวิหารศพเงาทำลายโดยที่ภายนอกไม่รู้เรื่อง สรรพชีวิตภายในถูกฆ่าตายสิ้นสภาพ แล้วถูกยอดฝีมือของวิหารศพเงานำไปหลอมเป็นศพมาร
"วิหารศพเงานี่ช่างเป็นอำนาจชั่วร้ายเสียจริง!"
เย่อวิ๋นเฟยอ่านความทรงจำที่เงาดำนั้นทิ้งไว้ครบหนึ่งรอบแล้ว สีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยช้า ๆ
"ท่านเย่ กำลังพลของวิหารศพเงาในหมู่โลกกู่ชิงทั้งหมดถูกกวาดล้างจนสิ้นซากแล้ว"