"เย่อวิ๋นเฟย สามวันที่ผ่านมา เจ้าอยู่ใต้ผิวน้ำหรือ"
อาจารย์ใหญ่ซ่างกวนเห็นเย่อวิ๋นเฟยปลอดภัยดี ก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง พลางรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
ควรรู้ว่าในสระมังกรสวรรค์นี้ มีพลังกดดันอันน่าหวาดกลัวแฝงอยู่
การอยู่ใต้ผิวน้ำได้ถึงสามวันโดยไม่เป็นอะไร
นี่ช่างน่าตกตะลึง
"ใช่
พลังปราณใต้ผิวน้ำหนาแน่นกว่า ข้าจึงดำลงไปฝึกฝน"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวข้ออ้างส่งเดช
"เจ้าดำลงไปกี่เมตร"
อาจารย์ใหญ่ซ่างกวนถาม
"ประมาณหลายสิบเมตร"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"ไหนจะแค่หลายสิบเมตร!
อย่างน้อยก็พันกว่าเมตรได้!"
ฟังคำของเย่อวิ๋นเฟยแล้ว เสี่ยวฮุ่ย เวินจื่อ และตู้กูหวน ก็อดนึกหมั่นไส้ในใจไม่ได้
"โชคดีที่เจ้าดำลงไปไม่เกินร้อยเมตร
ไม่อย่างนั้นจะมีชีวิตรอดขึ้นมาหรือไม่ยังพูดยาก"
อาจารย์ใหญ่ซ่างกวนกล่าว
หากให้เขารู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยไม่เพียงดำเกินร้อยเมตร ยังลงไปถึงก้นสระหนึ่งหมื่นห้าพันเมตร แถมยังนำแหล่งพลังงานของสระมังกรสวรรค์ นั่นคือซากกระดูกเจียวฟ้าไปด้วย จะคิดเช่นไร
เรียกได้ว่านับแต่นี้ไป สระมังกรสวรรค์แดนฝึกฝนศักดิ์สิทธิ์นี้ ถือว่าพังสิ้นแล้ว
"แต่ว่า ต่อไปห้ามทำเรื่องเหลวไหลเช่นนี้อีก
สระมังกรสวรรค์อันตรายยิ่งนัก ผิดพลาดนิดเดียวต้องแลกด้วยชีวิต
อย่าว่าแต่เจ้าเลย ต่อให้เป็นข้า ก็ยังไม่กล้าลึกลงไปในสระ"
อาจารย์ใหญ่ซ่างกวนกำชับ
"ก็ได้"
เย่อวิ๋นเฟยตอบส่งเดช ไม่เห็นด้วย
เคยเป็นจักรพรรดิสวรรค์ เย่อวิ๋นเฟยจะเกรงกลัวซากกระดูกมังกรฟ้ากึ่งเทพแค่นี้ได้อย่างไร