"หนูน้อย เจ้านี่เก่งจริงๆ นะ!
พวกเราก็เข้าไปได้แล้วหรือ!"
เฒ่าเต๋าซวนหลงเห็นเย่อวิ๋นเฟยเดินเข้าไปในหออธิษฐานตระกูล ก็อดดีใจไม่ได้เอ่ยขึ้น
"ได้ ข้าก็แค่เดินตามจุดที่ข้าเพิ่งวางเท้าไว้เมื่อครู่ก็พอ"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ดีมาก ไช่เฟิง เราเข้าไปกันเถอะ"
เฒ่าเต๋าซวนหลงจูงมือไช่เฟิง เดินตามจุดที่เย่อวิ๋นเฟยวางเท้าไว้เมื่อครู่ ไม่กี่ก้าวก็เดินเข้าไปในหออธิษฐานตระกูลได้อย่างราบรื่น ไม่มีอุปสรรคใดๆ
"เจ้าหนุ่มนี่ช่างเหนือมนุษย์เหลือเกิน!"
ไช่เฟิงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงสื่อจิตบอกเฒ่าเต๋าซวนหลง
"นั่นแน่นอน มิเช่นนั้นข้าคงไม่คบหาเขา
ที่ทำให้ข้า เฒ่าเต๋าซวนหลง เรียกว่าน้องชายได้ ทั้งดินแดนเทียนสยงมีเพียงเขาเท่านั้น"
เฒ่าเต๋าซวนหลงตอบอย่างภาคภูมิ
"เจ้าพวกแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยง พวกเจ้าจ้องจะเล่นงานข้าอยู่ตลอดตั้งแต่ข้าได้ถือกำเนิดมา คิดว่าข้าเป็นฝ่ายที่รังแกได้ง่ายนักหรือ ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะคิดบัญชีกับพวกเจ้าให้หมดสิ้น!"
เฒ่าเต๋าซวนหลงกวาดสายตามองผู้คนของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยง แล้วหัวเราะเย็นชา
"แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงของเราจบสิ้นกันแล้วจริงๆ!"
ผู้คนของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงต่างแสดงสีหน้าสิ้นหวัง
อันที่จริง ตั้งแต่วินาทีที่ผู้อาวุโสไท่ซ่างถูกทำลายกายเนื้อและหนีเอาตัวรอดอย่างน่าอนาถไปเมื่อครู่ ผู้คนของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงเหล่านี้ก็รู้แล้วว่า แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงยากจะหนีพ้นเคราะห์ครั้งนี้ไปได้
"แม้แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงของเราเคยล่วงเกินพวกท่านมาก่อนจริง แต่พวกท่านก็ได้สังหารผู้คนของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงเราไปมากมาย แถมยังทำลายกายเนื้อของผู้อาวุโสไท่ซ่างอีก นับดูแล้ว แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงเราได้จ่ายค่าตอบแทนอันหนักหน่วงไปแล้ว อย่างที่เขาว่า ศัตรูควรปลดเปลื้องไม่ควรผูกพันไว้ พวกท่านไม่จำเป็นต้องไล่ฆ่าให้สิ้นซาก
ขอเพียงพวกท่านไว้ชีวิตแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเลี่ยงเรา พวกเรายอมมอบค่าตอบแทนก้อนโต และรับรองว่าต่อไปนี้จะไม่เป็นศัตรูกับพวกท่านทั้งสองอีก"