จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็กลับมายังตงหวง
"ไปทะเลม่านฟ้ากันเถอะ"
กลับมายังตงหวงแล้ว เย่อวิ๋นเฟยไม่ได้รีบกลับไปยังสำนักงานใหญ่สำนักจื่อเวย ทว่ากลับมายังทะเลม่านฟ้า
ทะเลม่านฟ้าคือหนึ่งในเขตต้องห้ามอันเลื่องชื่อของตงหวง ภายในทะเลแห่งนี้มีเผ่าพันธุ์ลึกลับเผ่าหนึ่งอาศัยอยู่ นั่นก็คือชนเผ่ามนุษย์เงือก
ชนเผ่ามนุษย์เงือกสืบทอดภารกิจปกป้องสุสานเซียนแห่งหนึ่งใต้ท้องทะเลม่านฟ้ามาเนิ่นนาน
การมาทะเลม่านฟ้าครั้งนี้ของเย่อวิ๋นเฟย นอกจากจะมาพบปะกับเหล่าผู้บริหารระดับสูงของชนเผ่ามนุษย์เงือกแล้ว ก็ยังอยากจะชมสุสานเซียนแห่งนั้นด้วย
"คุณชายเย่ ท่านมาถึงแล้ว!"
ผู้อาวุโสใหญ่ของชนเผ่ามนุษย์เงือกรู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยมาถึง ก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง รีบสั่งให้คนนำเย่อวิ๋นเฟยไปพบที่ตำหนักรับรองแขก
เหล่าผู้บริหารระดับสูงของชนเผ่ามนุษย์เงือกต่างก็ทยอยกันมาเป็นเพื่อนรับรอง
"คุณชายเย่ ชนเผ่ามนุษย์เงือกของพวกเราประสบเหตุแล้ว"
ทั้งสองฝ่ายพูดคุยทักทายกันอยู่ครู่หนึ่ง ผู้อาวุโสใหญ่ก็ทำหน้าตาครุ่นคิด แล้วเอ่ยขึ้น
"เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"
เย่อวิ๋นเฟยตะลึงเล็กน้อย สอบถาม
"ชนเผ่ามนุษย์เงือกของพวกเราช่วงนี้ได้สูญเสียเหล่าหนุ่มสาวรุ่นใหม่ไปเป็นจำนวนหนึ่ง
บรรดาหนุ่มสาวที่สูญหายไป ล้วนเป็นเหล่าผู้ที่มีพรสวรรค์ดีที่สุดและโดดเด่นที่สุดในรุ่นเยาว์ของเผ่า พวกเขาคืออนาคตของชนเผ่ามนุษย์เงือก ใครจะคิดว่าช่วงเวลานี้กลับสูญหายไปไม่ขาดสาย"
ผู้อาวุโสใหญ่ขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น
เมื่อได้ฟังผู้อาวุโสใหญ่เล่าเรื่องนี้ เหล่าผู้บริหารระดับสูงของชนเผ่ามนุษย์เงือกคนอื่น ๆ ก็เริ่มต่างพากันทำหน้าครุ่นคิด
"ใช่แล้ว คุณชายเย่ไม่รู้ บรรดาเราช่วงนี้แทบจะระดมพลทั้งเผ่าออกค้นหาเหล่าหนุ่มสาวที่สูญหายไปทั่วอาณาเขตทะเลม่านฟ้า