ผู้อาวุโสสำนักชิงอี้ทั้งสองคนกำลังรวบรวมสหายสนิทเพื่อปรึกษาหารือถึงสถานการณ์ในยามนี้
ประเด็นหลักที่ทั้งสองกำลังถกเถียงกันอยู่ก็คือ เหตุใดกำลังคนของสำนักชิงอี้ที่เข้าไปในทะเลหวงกู่ถึงยังไม่ปรากฏตัวออกมาจนถึงบัดนี้
"เจ้ารู้สึกหรือไม่ว่าคนทั้งจุดสาขาย่อยแห่งนี้ล้วนดูประหลาดไปจากปกติ?
ข้ารู้สึกได้เสมอว่าสายตาที่พวกเขามองเราสองคนนั้นไม่ใช่สายตาธรรมดา"
ผู้อาวุโสคนหนึ่งเอ่ยส่งเสียงสื่อจิตไปยังอีกฝ่ายอย่างฉับพลัน
"ใช่แล้ว ข้าก็รู้สึกเช่นนั้น
ตั้งแต่ข้ามาถึงจุดสาขาย่อยแห่งนี้ ก็พบว่าคนทั้งหมดในที่นี้ดูผิดไปจากปกติ โดยเฉพาะสายตาที่พวกเขามองเราสองคน
เรื่องนี้มันเป็นไปได้อย่างไรกัน หรือเพราะเราสองคนคิดไปเอง?"
ผู้อาวุโสอีกคนรีบตอบกลับผ่านเสียงสื่อจิตทันที
"ข้าก็คิดไม่ตกว่าเรื่องนี้เป็นไปได้เช่นไร คนในจุดสาขาย่อยนี้ล้วนถูกดึงมาจากจุดสาขาย่อยต่าง ๆ ของสำนักชิงอี้ในห้วงที่เก้า ฐานะและที่มาของพวกเขาไม่ต้องสงสัย เพียงแต่ช่วงนี้พฤติกรรมของพวกเขาดูประหลาดไปนิด หรืออาจเป็นเพราะเราสองคนเพิ่งเดินทางมาจากห้วงที่เก้า จึงเกิดความรู้สึกหลอนไปเอง ในเมื่อทุกคนที่นี่ล้วนเป็นคนของสำนักชิงอี้เรา
เอาเถิด ช่วงแรกเราค่อยสังเกตการณ์ไปพลาง หากคนในจุดสาขาย่อยนี้ไม่มีพฤติการณ์ผิดปกติใด ๆ อีก ก็อาจเป็นเพียงเราคิดไปเอง"
ผู้อาวุโสคนแรกไตร่ตรองชั่วครู่แล้วจึงกล่าว
ที่แท้ ตั้งแต่ผู้อาวุโสสำนักชิงอี้ทั้งสองมาถึงจุดสาขาย่อยแห่งนี้ ก็รู้สึกตลอดว่าสายตาที่สมาชิกสำนักชิงอี้ในจุดสาขาย่อยมองทั้งสองนั้นผิดไปจากปกติ จึงเกิดความสงสัยขึ้นมา
"สัมผัสของพวกมันไวแท้ ๆ"
เย่อวิ๋นเฟยอาศัยวิชาอ่านใจ อ่านเนื้อความที่ผู้อาวุโสสำนักชิงอี้ทั้งสองสื่อจิตถึงกันได้อย่างแจ่มชัด มุมปากจึงเผยรอยยิ้มเยือกเย็น
วินาทีถัดมา ร่างของเย่อวิ๋นเฟยก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าผู้อาวุโสทั้งสอง ฝ่ามือสองข้างยืดออกพร้อมกัน หนึ่งมือต่อหนึ่งคน คว้าเข้าไปโดยตรง
ผู้อาวุโสทั้งสองล้วนเป็นเทพฮุ่นตุ้นขั้นกลาง แต่เบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟยกลับไม่มีแม้แต่แรงต้านสักนิด
ยิ่งไปกว่านั้น เย่อวิ๋นเฟยบัดนี้คือเทพฮุ่นตุ้นขั้นสูง เพียงภูมิฝ่าเดียวก็เหยียบย่ำทั้งสองได้อยู่หมัด