“พวกทรยศพวกนี้ ก็ฆ่าเสียด้วย”
เย่อวิ๋นเฟยกวาดตามองบุตรหลานตระกูลเฉินทั้งสี่ที่เข้าร่วมลัทธิเทพวายุแล้ว กล่าวเรียบ ๆ
“หนีเร็ว!”
เสียงของเย่อวิ๋นเฟยประหนึ่งอาถรรพ์เรียกวิญญาณ หลอนจนบุตรหลานตระกูลเฉินทั้งสี่ใจสั่นขวัญหนี หันหลังวิ่งไม่คิดชีวิต
ปัง…
ทว่า ฝูหยุนเจวี๋ยว่องไวกว่าพวกเขานัก ตามไปทันพริบตาเดียว หนึ่งฝ่ามือสังหารหนึ่งคน เฉียบขาดเด็ดเดี่ยว ตบตายทั้งหมด
บุตรหลานตระกูลเฉินทั้งสี่นี้ ในยามที่สถาบันพิทักษ์วิถีลำบากที่สุด กลับทรยศสถาบันพิทักษ์วิถี เย่อวิ๋นเฟยย่อมไม่อาจปล่อยพวกเขาไปได้
“เอาล่ะ ถึงเวลาชำระบัญชีระหว่างข้ากับพวกเจ้าตระกูลเฉินเสียที
ตระกูลเฉินของพวกเจ้า เป็นตระกูลใหญ่แห่งแถบตะวันออก สืบทอดมานานพอสมควร หากตระกูลใหญ่เช่นนี้ถูกทำลายล้าง ก็น่าเสียดายอยู่
เพียงแต่ พวกเจ้าตระกูลเฉินมายั่วยุข้า ก็ต้องชดใช้ราคา”
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยกวาดมองไปยังเหล่าชั้นสูงของตระกูลเฉิน กล่าวน้ำเสียงเรียบเรื่อย
แม้น้ำเสียงของเย่อวิ๋นเฟยจะราบเรียบ ทว่าเหล่าชั้นสูงตระกูลเฉินกลับหวาดกลัวจนหน้าซีดเผือดหมดสีเลือด ตัวสั่นงันงก
นายบ่าวคู่นี้ ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!
น่ากลัวจนเกินกว่าที่พวกเขาจะคาดคิด
กระทั่งซีเฟิงซึ่งมีพลังถึงขั้นพลังปราณของเหลว ยังถูกหมัดเดียวสิ้นชีพ
กล่าวได้ว่า ทั้งตระกูลเฉิน ไม่มีผู้ใดสามารถรับมือแม้แต่กระบวนท่าเดียวของนายบ่าวตรงหน้า!
“คุณชายผู้สูงศักดิ์ ตระกูลเฉินเราไม่รู้ว่าคุณชายมีวรยุทธ์ล้ำเลิศ เมื่อครู่บังอาจล่วงเกิน ผิดมหันต์สมควรตาย