สรรพชีวิตรอบด้านทั้งหมดต่างรับรู้ว่ามิติสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง บรรดาสรรพชีวิตที่ฝีมือต่ำกว่าถึงกับหมดแรงล้มลงไปในทันที
"ไม่ดีแล้ว เราต้องหนีให้ห่างออกไป การต่อสู้ของผู้เป็นเจ้าสองคนนี้น่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะทานทาน แม้เพียงแรงพลังที่รั่วซึมออกมาเพียงเล็กน้อย ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะแบกรับไหว"
สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนต่างหน้าซีดเผือด รีบหนีลี้ภัยเข้าสู่ห้วงมิติอันไกลโพ้น
"หนูน้อย ถึงฝีมือของเจ้าจะเลิศเลอก็ตาม แต่ข้าคือองค์ปฐมเทพ การฆ่าเจ้ายังคงเป็นเรื่องง่ายดาย"
น้ำเสียงของผู้คุมนรกยิ่งเยือกเย็นขึ้นไปอีก
แล้วร่างของนางก็ค่อย ๆ กลายเป็นเลือนลาง ปริภัณฑ์เวลาและมิติรอบกายก็เลือนหายตามร่างของนางไปด้วย
ชั่วขณะนั้น เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกได้ว่ามิติรอบตัวเริ่มก่อความวุ่นวาย เวลาก็เริ่มสับสนปั่นป่วน
"ไม่ดีแล้ว นี่คือวิชาลับกาลอวกาศขั้นสูงสุด บรรจุทั้งกฎแห่งมิติและกฎแห่งกาลเวลาไว้ในเวลาเดียวกัน"
ผู้อาวุโสฮุ่นรีบใช้เสียงสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย
เปรี้ยง! คำของผู้อาวุโสฮุ่นเพิ่งจบลง อุ้งมือยักษ์ใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเย่อวิ๋นเฟย
ด้วยเพราะมิติและเวลารอบด้านวุ่นวายจนสับสนไปหมด เย่อวิ๋นเฟยจึงไม่อาจระบุตำแหน่งร่างของผู้คุมนรกได้แม่นยำ จวบจนอุ้งมือนั้นปะทะเข้ามาถึงตัว เขาจึงรับรู้ได้ว่าผู้คุมนรกมาถึงเบื้องหน้าแล้ว
ในความเร่งรีบ เย่อวิ๋นเฟยร่ายหมัดปะทะเข้าไปเบื้องหน้า
หมัดนี้ร่ายออกมาเป็นหมัดเทพวิถีจักรพรรดิ แรงกดดันแห่งวิถีจักรพรรดิม้วนตัวระเบิดออกมาทันที ปะทะเข้ากับอุ้งมือของเจ้าแห่งนรกโดยตรง
พลังสยองน่าสะพรึงที่คาดไม่ถึงม้วนตัวพวยพุ่งเข้ามา เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังกายและพลังเทพออกมาพร้อมกันเพื่อสกัดกั้น
แม้เช่นนั้น เขาก็ยังถูกบีบให้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ใบหน้าแสดงความตกใจออกมา
"ฝีมือขององค์ปฐมเทพช่างแข็งแกร่งนัก ต้องระวังตัวให้มาก"
ผู้อาวุโสฮุ่นเปิดปากเตือนเช่นกัน
คำของผู้อาวุโสฮุ่นเพิ่งจบลง มิติและเวลารอบด้านก็เริ่มวุ่นวายปั่นป่วนอีกครั้ง มิติบิดเบี้ยวแปรรูปไปเรื่อย ๆ เวลาสับสน คราวเร่งเร็ว คราวย้อนไหล วิจิตรพิศวงจนไม่อาจแยกแยะทิศทาง และไม่อาจรู้ว่าเวลากำลังเดินหน้าหรือย้อนกลับ