เหล่าบรรดาแขกเหรื่อต่างทยอยกันจากไป ท่าทางของเหล่าผู้ใหญ่ในตระกูลเหมียวต่างมืดคล้ำลงถึงขีดสุด
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้!
ตามที่ควรจะเป็น วันนี้เป็นวันที่ตระกูลเหมียวจะได้อวดโฉมต่อหน้า แต่ใครจะคิดว่า สุดท้ายกลับกลายเป็นเช่นนี้!
“ทั้งหมดก็เพราะเหมียวจื่อฉง!
นางไปติดหาคนข้างนอก ให้กำเนิดลูกไม่มีพ่อคนนั้น ทำลายเผ่าเหมียวของเราให้ย่อยยับเช่นนี้!”
ผู้อาวุโสตระกูลเหมียวคนหนึ่งตวาดด้วยความโกรธแผดเผา
“ไม่ผิด ทั้งหมดก็เพราะเหมียวจื่อฉง!”
ผู้ใหญ่คนอื่นๆ ของตระกูลเหมียวต่างก็กัดฟันกรอด
“หัวหน้าเผ่า ต่อไปเราควรทำเช่นไร?”
ผู้ใหญ่คนหนึ่งหันไปทางเหมียวฮั่นหลิน
ผู้ใหญ่คนอื่นๆ ต่างก็หันไปทางเหมียวฮั่นหลินเช่นกัน
“เจ้าหนุ่มนั่นกับแขนยักษ์นั่น ตอนนี้ยังคงแฝงตัวอยู่ในเมืองหลวงเผ่าเหมียว พร้อมจะก่อเรื่องได้ทุกเมื่อ
สำหรับพวกเราในตอนนี้ เรื่องสำคัญที่สุดก็คือ ต้องกำจัดพวกมันให้ได้”
เหมียวฮั่นหลินครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“เจ้าหนุ่มนั่นข้ามมิติได้ พวกมันแอบซ่อนตัวอยู่ในมิติอยู่ตลอด พวกเรายากที่จะรับมือ”
ผู้ใหญ่ตระกูลเหมียวคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
ชั่วขณะนั้น เหล่าผู้ใหญ่ตระกูลเหมียวต่างพากันเงียบงัน
ใครเล่าจะไม่รู้ว่า ผู้ที่เชี่ยวชาญพลังงานมิติ ในโลกนี้หาได้ยากยิ่ง แต่ละคนล้วนเป็นตัวป่วนที่รับมือได้ยากยิ่งนัก
“ผู้อาวุโสผาง...”
สายตาของเหมียวฮั่นหลินจู่ๆ ก็มองไปยังผู้อาวุโสตระกูลผางที่อยู่ไกลออกไป
“ฮึ่ย!
นี่เป็นเรื่องที่ตระกูลเหมียวของพวกเจ้าก่อขึ้น อย่ามาถามข้า!
ว่าไปแล้ว เจ้าหนุ่มนั่นก็เป็นลูกของเหมียวจื่อฉง เป็นหลานนอกตระกูลเหมียวของพวกเจ้า!
เจ้าหนุ่มนั่นทำลายจุดสาขาย่อยของตระกูลผางเรา หนี้ก้อนนี้ ต้องไปคิดเอาจากตระกูลเหมียวของพวกเจ้า
ตระกูลเหมียวของพวกเจ้า ควรจะให้คำอธิบายกับตระกูลผางเราได้แล้ว!
ไป!”
ผู้อาวุโสตระกูลผางเอ่ยเย็นชา สะบัดแขนเสื้อ แล้วหมุนตัวจากไป
ผู้คนตระกูลผางคนอื่นๆ ต่างพากันตามไป
ผู้อาวุโสตระกูลผางคนนี้มีพลังอยู่ในขั้นปลายของระดับอาณาเขต เขารู้ดีว่า ตัวเองไม่จำเป็นต้องสู้กับแขนยักษ์นั่นก็ได้ รีบไปแต่เนิ่นๆ จะดีที่สุด
เห็นผู้อาวุโสตระกูลผางพาผู้คนจากไป สีหน้าของเหมียวฮั่นหลินดูแย่อย่างยิ่ง