“ศิษย์พี่!
ไอ้เดรัจฉานเย่อวิ๋นเฟย ข้าจะสู้กับเจ้าให้ถึงที่สุด!”
เสียงคำรามดังขึ้นกลางสนามรบ
จากนั้นทุกคนก็เห็นเทพเปิดฟ้าคนหนึ่งจากแดนดาบทะยานขึ้นสู่ฟ้า เคราหนวดชี้ชันด้วยความโกรธ มือกำดาบยาวไว้แน่น ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงดาบพุ่งฟันเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
เทพเปิดฟ้าขั้นห้าที่เพิ่งถูกเย่อวิ๋นเฟยแทงทะลุร่างวิญญาณเป็นศิษย์พี่ของเขา เขาเห็นกับตาว่าศิษย์พี่ถูกเย่อวิ๋นเฟยใช้ทวนยาวสีดำแทงทะลุร่างวิญญาณ ต่อมายังเห็นร่างของศิษย์พี่ถูกฟันขาดเป็นสองท่อน ด้วยความเดือดดาล เขาจึงไม่สนสิ่งใดอีก ขับเคลื่อนดาบยาวพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
“เทพเปิดฟ้าขั้นสี่ผู้บำเพ็ญดาบกระจอก ๆ ยังกล้ามาตะโกนโอหังต่อหน้าข้า!”
เย่อวิ๋นเฟยมองเทพเปิดฟ้าจากแดนดาบที่พุ่งเข้ามา แล้วหัวเราะเย็นชา
ชั่วพริบตาถัดมา เย่อวิ๋นเฟยชักกระบี่ยาวออกมา ฟันปลดปล่อยแสงกระบี่เจิดจรัสสายหนึ่ง พุ่งทะลวงอากาศออกไป
ตูม! แสงกระบี่ปะทะกับลำแสงดาบ ลำแสงดาบสายนั้นแตกสลายในทันที
เทพเปิดฟ้าจากแดนดาบที่พุ่งเข้ามารู้สึกได้เพียงว่าดาบยาวในมือระเบิดตูม จากนั้นแขนทั้งข้างของเขาก็ระเบิดตามไปด้วย
ต่อมา ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวสุดขีดก็แทรกซึมเข้าไปในร่างของเขา ชั่วพริบตาร่างนั้นพลันปรากฏรอยร้าวนับล้านสาย น่าสยดสยองจนแทบไม่กล้ามอง
กระบี่ประจำกายในมือเย่อวิ๋นเฟยเป็นกระบี่ที่เทพกระบี่เทียนลัวใช้หลังจากมีชื่อเสียงโด่งดัง ภายในบรรจุเจตจำนงกระบี่และปราณกระบี่จากช่วงที่เทพกระบี่เทียนลัวอยู่บนจุดสูงสุด อีกทั้งยังมีมรดกวิถีกระบี่มากมายที่เทพกระบี่เทียนลัวถ่ายทอดให้เย่อวิ๋นเฟย
หลังจากเย่อวิ๋นเฟยได้รับมา เขาก็ใช้ดาวพลังวิญญาณบางส่วนที่อยู่ภายในฝึกฝนอย่างสันโดษทันที บัดนี้วิชากระบี่ของเขาบรรลุความสำเร็จใหญ่แล้ว ต่อให้เผชิญหน้ากับยอดฝีมือผู้บำเพ็ญดาบแห่งแดนดาบ ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากัน
กล่าวไปแล้ว เย่อวิ๋นเฟยเป็นศิษย์สืบทอดของเทพกระบี่เทียนลัว ทั้งยังถือกระบี่ประจำกายของเทพกระบี่เทียนลัวอยู่ในมือ ย่อมไม่หวาดกลัวผู้บำเพ็ญดาบคนใด
ชั่วพริบตาถัดมา เสียงตูมดังขึ้น เทพเปิดฟ้าจากแดนดาบที่พุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยก็ระเบิดแหลกเป็นชิ้น ๆ