บรรดาผู้นำระดับสูงในหอใหญ่นี้ มีห้าคนที่ถูกเผ่าวิญญาณควบคุมไว้แล้ว วิญญาณของผู้นำทั้งห้านั้นถูกเส้นวิญญาณหุ่นเชิดจำนวนมากพันธนาการอยู่
พวกเขาได้กลายเป็นทาสของเผ่าวิญญาณไปเสียแล้ว แม้ภายนอกจะแสดงความเคารพนบนับต่อเย่อวิ๋นเฟยอย่างจริงจัง แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความโกรธแค้น เพราะตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยได้กลายเป็นศัตรูตัวร้ายที่สุดของเผ่าวิญญาณ
เหล่าผู้นำของกองทัพพันธมิตรในหอใหญ่เห็นเย่อวิ๋นเฟยนั่งอยู่ ณ ที่ประทับกลาง ไม่เอ่ยปากสักคำ ใบหน้าเคร่งเครียดมืดหม่น ต่างไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ไม่มีผู้ใดกล้าเปิดปากพูด ต่างยืนนิ่งอย่างเงียบสงบ รอฟังถ้อยคำของเย่อวิ๋นเฟย
"พวกเจ้าเผ่าวิญญาณโอหังนัก! กล้ายื่นอุ้งเล็บเข้ามาถึงแดนของข้า!"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยตกอยู่ที่ผู้นำระดับสูงทั้งห้าที่ถูกเผ่าวิญญาณควบคุมไว้ แล้วเอ่ยขึ้นเย็นชาอย่างฉับพลัน
"อะไรนะ เผ่าวิญญาณยื่นอุ้งเล็บมาถึงที่แห่งนี้ของพวกเราแล้วหรือ!"
เมื่อได้ยินถ้อยคำของเย่อวิ๋นเฟย เหล่าผู้นำที่ยังไม่รู้เรื่องต่างหน้าซีดตกใจสุดหวาดหวั่น
ข่าวการกลับคืนของเผ่าวิญญาณในมหาสมุทรห้วงจินต์ว่างช่วงเวลาก่อนหน้านี้ ย่อมถูกส่งกลับมายังห้วงที่แปดมานานแล้ว ดังนั้นเหล่าผู้นำของกองทัพพันธมิตรเบื้องหน้าย่อมรับรู้ข่าวการกลับคืนของเผ่าวิญญาณเป็นทุกเรื่อง
ความจริงแล้วพวกเขาได้จัดกำลังออกตระเวนลาดตระเวนไปทั่วห้วงที่แปด คอยตรวจตราเผ่าวิญญาณอย่างเข้มงวด หากพบร่องรอยของเผ่าวิญญาณแม้แต่น้อย จะรีบส่งกำลังออกไปจัดการทันที
แต่กระทั่งตอนนี้ ยังไม่พบร่องรอยการเคลื่อนไหวของเผ่าวิญญาณในห้วงที่แปดเลยแม้แต่น้อย
"ท่านชายเย่ เผ่าวิญญาณแอบซ่อนอยู่ในที่แห่งนี้ของพวกเราจริงหรือ"
ผู้นำคนหนึ่งเปิดปากถามอย่างระมัดระวัง
"ไม่ผิด และพวกมันอยู่เบื้องหน้าเจ้านี่เอง"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
เสียงคำพูดเพิ่งจบ เย่อวิ๋นเฟยก็บังเกิดมหาวิชาภาชนะวิญญาณขึ้น อาวุธวิญญาณกว่าสองแสนชิ้นผุดพรายขึ้นพร้อมกัน เสียงหวือหวาดพุ่งเข้าสังหารศีรษะของผู้นำทั้งห้านั้น
"บัดซบ! ถูกตรวจพบแล้ว!"