"ข้าต้องสังหารพวกนักปราชญ์แห่งฝ่ายมืดให้ได้อย่างรวดเร็ว ถึงจะรับมือกับพวกสิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืดที่มาใหม่ได้
มิเช่นนั้น หากศัตรูมีจำนวนมากเกินไป แม้แต่ข้าก็คงรับมือไม่ไหว"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
ครืน ๆ ...
เย่อวิ๋นเฟยพลันใช้วิชาจักรพรรดิสามชนิด ได้แก่ หอกกฎ, เพลิงสุริยะระเบิด และหมัดนรกไม่เว้นว่าง กดดันให้องค์รัชทายาทใหญ่ถอยร่นไม่หยุด
องค์รัชทายาทใหญ่ผู้นี้เป็นกึ่งจักรพรรดิที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ และอยู่ในขั้นนี้มานานแสนนาน ถึงแม้จะเป็นเย่อวิ๋นเฟยก็ไม่อาจเอาชนะเขาได้ในเวลาอันสั้น ดังนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงไม่รั้งรอประมือกับเขาชั่วคราว
วึ่บ!
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติ ก้าวหนึ่งมาอยู่เบื้องหน้าสิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืด
ผู้นี้เป็นนักปราชญ์ขั้นกึ่งจักรพรรดิระดับกลาง
"มนุษย์สารเลว จงตายซะ!"
สิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืดผู้นี้คำรามกึกก้อง ถือกระบี่ดำยาวเล่มหนึ่ง ฟันลงมาใส่เย่อวิ๋นเฟยหนึ่งกระบี่
เย่อวิ๋นเฟยไม่หลบไม่เลี่ยง สายฟ้าสายใหญ่จำนวนมากพลุ่งขึ้นปกคลุมร่างกายไว้ ในขณะเดียวกันก็ชกหมัดหนึ่งออกไป
เปรี้ยง! กระบี่ดำยาวเล่มนั้นฟันลงบนบ่าไหล่ของเย่อวิ๋นเฟย ประกายไฟแลบพล่านเป็นชุด
ปั้ง!
เย่อวิ๋นเฟยชกหมัดหนึ่งจนหัวของสิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืดผู้นั้นแตกสลาย ทำให้มันวิญญาณสลายสิ้นสูญไปในทันที
ครืน!
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือไขว่คว้าไปกลางอากาศ หอกกฎหนึ่งเล่มปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ เล็งไปยังสิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืดระดับกึ่งจักรพรรดิขั้นต้นที่อยู่ไกลออกไปแล้วพุ่งหอกออกไป
ปั้ง! สิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืดผู้นั้นมิทันได้หลบ หอกกฎเสียบทะลุหัวโดยตรง วิญญาณถูกบดขยี้ย่อยยับ ตายคาที่ในทันที
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติไม่หยุดหย่อน ด้วยความเร็วร่างกายอันน่าทึ่ง ตระเวนไปทั่วสมรภูมิ สังหารผู้คนอย่างไร้ปรานี แทบจะก้าวหนึ่งก็สังหารสิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืดหนึ่งตัว
เพื่อสังหารสิ่งมีชีวิตแห่งฝ่ายมืดให้รวดเร็ว เย่อวิ๋นเฟยจึงเลือกจู่โจมพวกที่อ่อนแอก่อน แทบจะไม่หลบไม่เลี่ยง ปล่อยให้พวกมันโจมตีใส่ และในขณะเดียวกันก็ฉวยโอกาสออกโรง สังหารให้ตายในหมัดเดียว