“ถ้าอย่างนั้น ยมโลกที่แท้จริงก็คือจุดสาขาย่อยบางแห่งที่มหาปรโลกสร้างขึ้น และยังเป็นสถานที่ที่มหาปรโลกใช้ควบคุมการกลับชาติมาเกิดของดวงวิญญาณอีกด้วย หน้าที่ของมันก็เหมือนกับช่องทางวัฏสงสารที่ลัทธิวัฏสงสารสร้างขึ้นนั่นเอง”
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“เป็นเช่นนั้นจริง ลัทธิวัฏสงสารใช้ช่องทางวัฏสงสารเพื่อรักษาระเบียบการกลับชาติมาเกิดของดวงวิญญาณในโลก ส่วนมหาแดนหยินก็ใช้ยมโลกเพื่อให้ดวงวิญญาณได้กลับชาติมาเกิด”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“ในห้วงว่างเปล่าที่สี่แห่งนี้ก็มียมโลกอยู่แห่งหนึ่ง”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวต่อ
“ถ้าอย่างนั้น รอช้าอะไรอีก?
เราบุกเข้าไปสังหารมันเลย ทำลายยมโลกของห้วงว่างเปล่าที่สี่ให้สิ้นซาก
มหาแดนหยินกล้าลงมือกับพวกเรา พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องให้เกียรติมันอีกแล้ว”
หนอนไหมมังกรเขาทองฟังถ้อยคำของเย่อวิ๋นเฟยแล้วก็ร้องตะโกนเสียงดังทันที
“ยมโลกของห้วงว่างเปล่าที่สี่แห่งนี้ ข้าย่อมต้องเข้าไปสัมผัสให้ได้ แต่ตอนนี้ยังไม่รีบ
ขณะนี้ใกล้จะเปิดสงครามกับฝ่ายผู้พิทักษ์แล้ว รอกำจัดกองทัพใหญ่ของฝ่ายผู้พิทักษ์ห้วงว่างเสร็จ เจ้าค่อยไปทำลายยมโลกของมหาปรโลกในห้วงว่างเปล่าที่สี่
ยิ่งไปกว่านั้น ข้าคาดว่าภายในยมโลกของห้วงว่างเปล่าที่สี่ต้องมีช่องทางที่เชื่อมตรงไปยังฐานทัมูลของมหาแดนหยินแน่”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“เจ้ากลืนกินร่างวิญญาณของสองไอ้ตัวดีนั่นไปแล้ว คงได้รับมรดกวิชาของมหาแดนหยินมาไม่น้อยสินะ?”
ผู้อาวุโสฮุ่นถามขึ้นอีก
“ใช่ วิชาและอาถรรพ์ที่สองตัวนั้นบำเพ็ญมา ส่วนใหญ่ตกเป็นของข้าหมดแล้ว แถมข้อคิดจากการบำเพ็ญของพวกมัน ข้าก็กำลังศึกษาและไตร่ตรองอยู่ แม้ตอนนี้ข้าก็สามารถใช้วิชาและอาถรรพ์ของมหาปรโลกได้หลายอย่างแล้ว
เพียงแต่วิชาและอาถรรพ์ของมหาแดนหยินล้วนบำเพ็ญด้วยพลังธาตุหยินเยือกเย็น ซึ่งขัดแย้งกับคัมภีร์โบราณเก้าสุริยาของข้า ข้าใช้ออกมาพลังอาจจะไม่แรงนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ข้าก็ไม่สนใจวิชาและอาถรรพ์สายธาตุหยาวน้ำแข็งอยู่แล้ว
เหตุผลที่แท้จริงที่ข้าศึกษาวิชาและอาถรรพ์เหล่านี้ของมหาแดนหยิน ก็เพื่อรู้เขารู้เรา จะได้จัดการมหาแดนหยินได้ดียิ่งขึ้นในอนาคต”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว