"คนภายนอกหากไม่ได้รับอนุญาต ย่อมไม่มีทางก้าวเข้าสู่ดินแดนอันตรายแห่งนี้ได้
ป้ายคำสั่งชิ้นนี้ท่านชายเย่อรับไว้เถิด เมื่อมีป้ายคำสั่งชิ้นนี้อยู่ในมือ ท่านย่งเย่ก็สามารถเข้าสู่ดินแดนอันตรายแห่งนี้ได้
แต่จะต้องระวังตัวให้ดี ภายในดินแดนอันตรายนี้เต็มไปด้วยภัยอันตรายนับไม่ถ้วน การเข้าไปฝึกบำเพ็ญภายในนั้นต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง มิฉะนั้นอาจมีชีวิตสูญสลาย
อีกประการหนึ่ง หากอยู่ในดินแดนอันตรายนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว ให้ใช้ป้ายลำเลียงชิ้นนี้ลำเลียงตัวออกมาทันที
ดังนั้นท่านต้องรักษาป้ายคำสั่งชิ้นนี้ไว้ให้ดี เพราะป้ายคำสั่งชิ้นนี้อาจเป็นวิธีรักษาชีวิตสุดท้ายก็ได้"
ผู้บริหารระดับสูงผู้นั้นคว้าป้ายคำสั่งสีเหลืองชิ้นหนึ่งส่งให้เย่อวิ๋นเฟย กล่าวอย่างจริงจัง
ป้ายคำสั่งนั้นดูเก่าแก่ไปด้วยกาลเวลา ผิวหน้าสลักอักษรโบราณสองตัวใหญ่โต — ประตูปฐพี
"ท่านชายเย่ ภารกิจของข้าน้อยเสร็จสิ้นแล้ว โปรดทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง"
ผู้บริหารระดับสูงผู้นั้นกระทำมือคารวะเย่อวิ๋นเฟย จากนั้นหันตัวขึ้นขี่แสงสีเหลือง หายไปในชั่ววูบ
เย่อวิ๋นเฟยปล่อยพลังวิญญาณและพลังจิตของตนออกมา พร้อมกับเทพตาที่กลางคิ้ว สำรวจแถบเทือกเขาอันกว้างใหญ่ด้านล่างไปทั่ว
"ที่แห่งนี้ช่างเป็นดินแดนอันตรายขนาดมหึมาจริง ๆ เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินผู้อาวุโสที่จงใจส่งข้ามาฝึกบำเพ็ญที่นี่ ที่แห่งนี้ย่อมช่วยยกระดับวิชาดูปฐพีได้เป็นแน่"
เย่อวิ๋นเฟยรับรู้สำรวจไปชั่วครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยขึ้น
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงเปิดใช้งานป้ายคำสั่งนั้นโดยตรง ร่างพรายวูบ พุ่งลงสู่แถบเทือกเขาด้านล่าง
วินาทีถัดมาเย่อวิ๋นเฟยก็พบว่าบรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล เหมือนก้าวเข้าสู่โลกอันแปลกตาแห่งหนึ่ง รอบด้านเต็มไปด้วยภัยอันตราย พลังฆ่าฟันมโหฬารคุกรุ่น ปรากฏการณ์วิปลาสนานาชนิดผุดขึ้นไม่สิ้นสุด
เวลาต่อมาเย่อวิ๋นเฟยเริ่มฝึกบำเพ็ญภายในดินแดนอันตรายนี้ และไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็ทราบว่าเฒ่ารักษาแผ่นดินพูดถูกต้อง การฝึกวิชาพิจารณาแผ่นดินที่นี่ได้ผลชัดเจนนัก
เพราะพลังธาตุดิน กฎแห่งปฐพี ตลอดจนการจัดวางอันชาญฉลาดประณีตนานาชนิดในที่แห่งนี้ ล้วนเหนือกว่าทุกสิ่งที่เย่อวิ๋นเฟยเคยเห็นเคยฟังมา