“ช่างเป็นมนุษย์ต่างถิ่นน้อยที่หยิ่งผยอง!
กล้ารุดขึ้นมาบนดาวยักษ์และก่อกวนพวกเรา สมควรตาย!”
เวลานี้ สัตว์อานุภาพตนที่นำอยู่ไกลออกไปคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ดั่งสายฟ้าครืนครั่นสะเทือนแผ่นดินซ้ำแล้วซ้ำเล่า คลื่นเสียงอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทั่ว ดั่งคลื่นยักษ์สึนามิระดับสิบสอง เกือบจะพลิกคว่ำแผ่นดินทั้งผืน
ปัง!
เสียงนั้นเพิ่งสิ้นสุด หางของสัตว์อานุภาพตนนั้นก็ฟาดลงกับพื้นอย่างรุนแรง ทลายพื้นดินลงทันที แรงฟาดนี้ก่อให้เกิดแรงผลักมหาศาล ชั่วพริบตาร่างใหญ่โตของอสูรตนนี้ก็พุ่งทะยานไปยังตำแหน่งของเย่อวิ๋นเฟย ดั่งกระสุนปืนใหญ่ที่ถูกยิงออกจากลำกล้อง ทิ้งเงาร่างไว้เป็นแนวยาว ด้วยความเร็วอันน่าตกใจ
“พลังกายของเจ้าสัตว์ตัวนี้สามารถต่อกรกับยอดฝีมือระดับจักรพรรดิสวรรค์ได้แน่นอน!”
ผู้อาวุโสฮุ่นสัมผัสถึงพลังกายที่สัตว์อานุภาพตนนั้นแผ่ออกมา ก็รู้สึกตกตะลึงในใจ
สัตว์อานุภาพตนที่เป็นหัวหน้านั้นมีกำลังมหาศาล และยังมีความเร็วอันน่าทึ่ง ไม่ต้องถามเลยว่าฤทธิ์เดชในการต่อสู้คงน่ากลัวยิ่งนัก เย่อวิ๋นเฟยไร้ความมั่นใจที่จะต่อกรกับมัน
ยิ่งไปกว่านั้น ข้างหลังยังมีสัตว์อานุภาพนับร้อยตนตามมาอีก!
โชคดีที่ความเร็วของเย่อวิ๋นเฟยก็ไม่ช้าเช่นกัน เขาร่ายวิชาเคลื่อนย้ายมิติ เคลื่อนย้ายไปเรื่อยๆ บนผืนแผ่นดินอันทุรกันดารนี้ เพื่อหลบหนีไปยังที่ไกล
สัตว์อานุภาพอีกหลายร้อยตนที่อยู่ด้านหลังไล่ตามติดๆ ไม่ลดละ พร้อมกับคำรามอย่างเกรี้ยวกราดไม่ขาดสาย
สัตว์อานุภาพตนที่นำหน้าวิ่งด้วยสี่ขา และยังฟาดหางเป็นระยะเพื่อใช้แรงดีดตัวไปไกล ความเร็วยิ่งกว่าเย่อวิ๋นเฟยเสียอีก!
ครืนๆๆ...
สัตว์อานุภาพร่างใหญ่จำนวนมากวิ่งพร้อมกันบนแผ่นดิน ก่อให้เกิดเสียงและแรงสั่นสะเทือนที่น่ากลัวยิ่งนัก ทำให้แผ่นดินทั้งผืนสั่นไหวโคลงเคลง ฝุ่นธุลีพลุ่งขึ้นสู่ฟ้า ดั่งร่อนแป้ง
“ฮ่าๆ...
เจ้าน้อยผู้นี้ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ กล้าไปก่อเรื่องกับสัตว์อานุภาพอันแสนดุร้ายเหล่านี้ สมน้ำหน้า!
เมื่อไปก่อเรื่องกับสัตว์อานุภาพเหล่านี้ เขาก็ไม่มีที่ยืนบนดาวเคราะห์ดวงนี้อีกแล้ว จะถูกไล่ล่าไปตลอด